Arda Yıldırım
Parçalı Üye
- 19 Ağustos 2010
- 3.589
- 1.488
- 1.563
Malum camianın pisliklerinin üzerini örtmek için getirilmiş adamın Yönettiği futboldan ne bekliyorsunuz şahsen üzülmüyorum bunu bu hale getirenler utansın
Hakettiğimiz Yerdeyiz | Bekle Bizi Andorra, Bekle Bizi Gibraltar
- Konuyu Başlatan GSC Root
- Başlangıç tarihi
- 3 Ağustos 2009
- 7.770
- 2.433
- 2.248
Ne demişti 11 Mayıs 2012’de Avrupa Ligi’ni kazanan Arda Turan?
“Bunun bir tarifi yok. Söylenecek bir şey yok, çok mutluyum. Mehmet Ağar şu anda içeride. Burada olmasını isterdim. Yanlış anlaşılmasın siyasi olarak demiyorum ama kendisini çok severim.”
Arda Turan kim?
Türkiye Milli Takımı’nın kaptanı… Ya da Yeni Türkiye Milli Takımı’nın kaptanı…
Bu takımın teknik direktörü kim?
Türk futboluna çelmeci teknik direktörler kazandırmış, insanları tehdit ederek bir şeyler başarabileceğine inanmış, ortada biraz akıl ve mantık gördüğünde kendi durumunun riske gireceğini bildiği için hemen kendisini Türkiye Futbol Federasyonu’nun ‘derin’ kollarına atmış, Milan’a gittiğinde takım bütçesinde oluşmasını sağladığı 36,5 milyon Euro’luk açığın Türkiye’de konuşulmamasını ama Haçlı Seferi kurbanı olduğunun yazılmasını sağlamıştır.
Ülke tarihine geçmiş faili meçhullerin faillerinden biri olarak suçlanan birini sevebilirsiniz, onunla dost da olabilirsiniz, hayat görüşünüz o insanla aynı da olabilir ama hangi işi yaparsanız yapın, yaptığınız iş hele bir de milyonları ilgilendiriyorsa bu milyonların birçoğu 25 yaşını geçmemiş yarım yamalak eğitim almış gençlerse, insan kanını dillendiren hayat görüşünüzü işinize yansıtamazsınız.
Hayat görüşünüz ve işiniz bu kadar ‘derin’lere girdiğinde Bayer Leverkusen takımı yetkilileri ve futbolcunun babası, Milli Takım’ınıza çağırdığınız Hakan Çalhanoğlu ve Ömer Toprak’ın hayatından endişe edebilir. Silahlardan hayatını kurmuş insanı bu kadar çok seven bir teknik direktör ve takım kaptanının oluşturduğu bu Milli Takım’da Hakan Çalhanoğlu ve Ömer Toprak’ın, Gökhan Töre hakkındaki iddialar sebebiyle kamptan ayrıldığı haberleri ne kadar yalan ya da yanlış olabilir?
Gökhan Töre’nin, Hakan ve Ömer’in kafasına silah dayayıp dayamadığını tartışmıyorum. O hukukun konusu, Milli Takım’ın teknik direktörü ve kaptanıyla birlikte bu takımı var eden insanların silaha karşı duruşları…
Türkiye futbol tarihinin gelmiş geçmiş en yetenekli kalecisi Volkan Demirel’den bahsedelim…
“Ben seni yazdım oğlum, sen evinden aldırmazsam ben de Volkan Demirel değilim.”
Volkan Demirel’in muhabire sarf ettiği bu sözlerin ardından da Twitter’dan yaptığı açıklaması da şu şekildeydi, “Bana Birisi Saygısızlık Yapmadığı Sürece Ben Kimseye Saygısızlık Yapmam.”
Her kelimenin ilk harfini neden büyük yazdı anlamadım, sanırım bu da Ercüment Çözer jargonunda olan bir şey…
Volkan Demirel ile uzun süredir Fenerbahçe ve Milli Takım’da futbol oynayan Emre Belözoğlu, 8 Ekim itibariyle hukuken de ırkçı oldu.
Türkiye’de futbol oynadığı yıllar boyunca futbol adına tek olumlu hareketi bulunmayan bir de üzerine kendisine “Maestro” lakabını takan Didier Zokora’ya, “fucking nigger” diyen Britanya görmüş Emre de Milli Takım’ın vazgeçilmezlerinden…
Milli takımı bıraktı mı, bıraktıysa neden döndü belli değil. Guus Hiddink’in takımı 2012 Avrupa Şampiyonası Elemeleri’nde Hırvatistan’a elenince bıraktı, Fatih Terim gelince geri döndü.
Belki de bizim bu işleri bırakmamız lazım bilmiyorum.
Acun Ilıcalı ile halı saha
Mehmet Ağar’ın dostunun kurduğu milli takımda yer alan futbolcuların sivil hayatta silah kullanımdan ötürü yılda kaç masum insanın öldüğü bildiklerini düşünmüyorum. Örneğin, siz bir muhasebeci olun ve yevmiye defteri ne demek bilmeyin. Bu mümkün mü? Elbette değil ama Selçuk İnan, Burak Yılmaz, Semih Kaya’nın 3’lü savunma oynamayı bilmemesi mümkün.
Yıllardan beri bazı spor yazarları derler, “Biz kaos futbolu oynuyoruz efendim…” Hayır Türkiye Milli Takımı, Agnotoloji futbolu oynuyor. Mehmet Ağar’ın dostunun kurduğu milli takımı oluşturan tüm parçalar saha içinde ve saha dışında Agnotoloji içerisinde yaşamayı içlerine sindirmişler ki bundan rahatsız olmuyorlar.
Selçuk İnan, Burak Yılmaz’a ara pas atmaktan başka bir futbol hareketi bilmemeyi kendine yedirebiliyor. Burak Yılmaz, bir forvetin topu saklaması gerektiği bilmemeyi kendine yedirebiliyor. Gökhan Gönül, bir bek için Avrupa standartlarında boyunun kısa olduğunu bilip bu açığı kapatmak için pozisyon alma gibi çalışmalar yapamadan futbol oynayabiliyor. Olcan Adın, topu sola çekip kaleye şut atmaktan başka bir şey yapmamayı kabul edebiliyor. Semih Kaya, topa vurmayı bilmeyen bir stoper olarak Avrupa’da top oynamayı hak ettiğini düşünebiliyor.
Ve bu bilgisizlik bilimine aşık olan insan topluluğu, her yıl binlerce insanın yok yere ölmesine sebep olan silah denen şeyden çıkan tartışmaya dahil olmuyor. Çünkü onlar her zaman Fatih Terim ve Arda Turan’ın podyumunda olduğu Türkiye futbol piyasasında ekmek yemek istiyorlar. Acun Ilıcalı’yla halı saha maçı yapmak istiyorlar, Türkiye’yi yöneten insanların yanaklarını okşamalarını istiyorlar, “Devlet için bin tane operasyon yaptık” diyen insanları ziyaret etmeye değer olmak istiyorlar.
Mehmet Ağar’ın dostunun mili takımı, dostu ve Mehmet Ağar’ı Avrupa Ligi zaferinin ardından tebrik eden futbolcu, iyi bir takım ya da iyi bir insan olmak istemiyorlar. Silahlarla, kanla, parayla, hırsla, boyun eğmeyle, bilgisizlikle kurulmuş Türkiye’de, “Devlet için bin operasyon yaptık” diyen insanların takımı ya da insanı olmak istiyorlar.
Bu yüzden kişi başına düşen milli gelirin 11 bin Dolar’ı geçmediği bir ülkede en düşük maç biletini 50 TL, formayı da 120 TL yaparak destek bekliyor.
Sizin ne düşündüğünüzü bilemem, düşündüklerinizi de yargılamam ama sizden bir şey isteyebilirim. Herkes, herkesten bir şeyler isteyebilir. Arthur Schopenhauer, şimdilerde Türkiye’de yaşasaydı bu futbolcular için ne derdi acaba?
Ben sizden şunu istiyorum.
Yeni Türkiye’nin Ortaçağ kafalı Milli Takımı’na destek vermeyin. Onların silahla, parayla, şikeyle kirlenmiş futbolları sizi sevindirmesin. Küçük sevinçlerden mutlu olmayı bilmeyen bir toplum olarak, ilk önce mutlu olmamayı bildiğimizi öğrenelim.
Bilgiden, gelişmekten, doğrudan, etikten ve doğadan uzak olan pisliğin içine batmasına rağmen bunu sorun etmeyen bu futbol ortamının sizi mutlu etmesine izin vermeyin. Eğer buna izin verirsek, belki de bu ülkedeki tek mutluluğumuzu futbolu bize bir daha geri vermeyecekler.
Birçok kez dediğim gibi, bu ülkenin her alanda rezil olması gerekiyor.
t24ten alıntıdır
“Bunun bir tarifi yok. Söylenecek bir şey yok, çok mutluyum. Mehmet Ağar şu anda içeride. Burada olmasını isterdim. Yanlış anlaşılmasın siyasi olarak demiyorum ama kendisini çok severim.”
Arda Turan kim?
Türkiye Milli Takımı’nın kaptanı… Ya da Yeni Türkiye Milli Takımı’nın kaptanı…
Bu takımın teknik direktörü kim?
Türk futboluna çelmeci teknik direktörler kazandırmış, insanları tehdit ederek bir şeyler başarabileceğine inanmış, ortada biraz akıl ve mantık gördüğünde kendi durumunun riske gireceğini bildiği için hemen kendisini Türkiye Futbol Federasyonu’nun ‘derin’ kollarına atmış, Milan’a gittiğinde takım bütçesinde oluşmasını sağladığı 36,5 milyon Euro’luk açığın Türkiye’de konuşulmamasını ama Haçlı Seferi kurbanı olduğunun yazılmasını sağlamıştır.
Ülke tarihine geçmiş faili meçhullerin faillerinden biri olarak suçlanan birini sevebilirsiniz, onunla dost da olabilirsiniz, hayat görüşünüz o insanla aynı da olabilir ama hangi işi yaparsanız yapın, yaptığınız iş hele bir de milyonları ilgilendiriyorsa bu milyonların birçoğu 25 yaşını geçmemiş yarım yamalak eğitim almış gençlerse, insan kanını dillendiren hayat görüşünüzü işinize yansıtamazsınız.
Hayat görüşünüz ve işiniz bu kadar ‘derin’lere girdiğinde Bayer Leverkusen takımı yetkilileri ve futbolcunun babası, Milli Takım’ınıza çağırdığınız Hakan Çalhanoğlu ve Ömer Toprak’ın hayatından endişe edebilir. Silahlardan hayatını kurmuş insanı bu kadar çok seven bir teknik direktör ve takım kaptanının oluşturduğu bu Milli Takım’da Hakan Çalhanoğlu ve Ömer Toprak’ın, Gökhan Töre hakkındaki iddialar sebebiyle kamptan ayrıldığı haberleri ne kadar yalan ya da yanlış olabilir?
Gökhan Töre’nin, Hakan ve Ömer’in kafasına silah dayayıp dayamadığını tartışmıyorum. O hukukun konusu, Milli Takım’ın teknik direktörü ve kaptanıyla birlikte bu takımı var eden insanların silaha karşı duruşları…
Türkiye futbol tarihinin gelmiş geçmiş en yetenekli kalecisi Volkan Demirel’den bahsedelim…
“Ben seni yazdım oğlum, sen evinden aldırmazsam ben de Volkan Demirel değilim.”
Volkan Demirel’in muhabire sarf ettiği bu sözlerin ardından da Twitter’dan yaptığı açıklaması da şu şekildeydi, “Bana Birisi Saygısızlık Yapmadığı Sürece Ben Kimseye Saygısızlık Yapmam.”
Her kelimenin ilk harfini neden büyük yazdı anlamadım, sanırım bu da Ercüment Çözer jargonunda olan bir şey…
Volkan Demirel ile uzun süredir Fenerbahçe ve Milli Takım’da futbol oynayan Emre Belözoğlu, 8 Ekim itibariyle hukuken de ırkçı oldu.
Türkiye’de futbol oynadığı yıllar boyunca futbol adına tek olumlu hareketi bulunmayan bir de üzerine kendisine “Maestro” lakabını takan Didier Zokora’ya, “fucking nigger” diyen Britanya görmüş Emre de Milli Takım’ın vazgeçilmezlerinden…
Milli takımı bıraktı mı, bıraktıysa neden döndü belli değil. Guus Hiddink’in takımı 2012 Avrupa Şampiyonası Elemeleri’nde Hırvatistan’a elenince bıraktı, Fatih Terim gelince geri döndü.
Belki de bizim bu işleri bırakmamız lazım bilmiyorum.
Acun Ilıcalı ile halı saha
Mehmet Ağar’ın dostunun kurduğu milli takımda yer alan futbolcuların sivil hayatta silah kullanımdan ötürü yılda kaç masum insanın öldüğü bildiklerini düşünmüyorum. Örneğin, siz bir muhasebeci olun ve yevmiye defteri ne demek bilmeyin. Bu mümkün mü? Elbette değil ama Selçuk İnan, Burak Yılmaz, Semih Kaya’nın 3’lü savunma oynamayı bilmemesi mümkün.
Yıllardan beri bazı spor yazarları derler, “Biz kaos futbolu oynuyoruz efendim…” Hayır Türkiye Milli Takımı, Agnotoloji futbolu oynuyor. Mehmet Ağar’ın dostunun kurduğu milli takımı oluşturan tüm parçalar saha içinde ve saha dışında Agnotoloji içerisinde yaşamayı içlerine sindirmişler ki bundan rahatsız olmuyorlar.
Selçuk İnan, Burak Yılmaz’a ara pas atmaktan başka bir futbol hareketi bilmemeyi kendine yedirebiliyor. Burak Yılmaz, bir forvetin topu saklaması gerektiği bilmemeyi kendine yedirebiliyor. Gökhan Gönül, bir bek için Avrupa standartlarında boyunun kısa olduğunu bilip bu açığı kapatmak için pozisyon alma gibi çalışmalar yapamadan futbol oynayabiliyor. Olcan Adın, topu sola çekip kaleye şut atmaktan başka bir şey yapmamayı kabul edebiliyor. Semih Kaya, topa vurmayı bilmeyen bir stoper olarak Avrupa’da top oynamayı hak ettiğini düşünebiliyor.
Ve bu bilgisizlik bilimine aşık olan insan topluluğu, her yıl binlerce insanın yok yere ölmesine sebep olan silah denen şeyden çıkan tartışmaya dahil olmuyor. Çünkü onlar her zaman Fatih Terim ve Arda Turan’ın podyumunda olduğu Türkiye futbol piyasasında ekmek yemek istiyorlar. Acun Ilıcalı’yla halı saha maçı yapmak istiyorlar, Türkiye’yi yöneten insanların yanaklarını okşamalarını istiyorlar, “Devlet için bin tane operasyon yaptık” diyen insanları ziyaret etmeye değer olmak istiyorlar.
Mehmet Ağar’ın dostunun mili takımı, dostu ve Mehmet Ağar’ı Avrupa Ligi zaferinin ardından tebrik eden futbolcu, iyi bir takım ya da iyi bir insan olmak istemiyorlar. Silahlarla, kanla, parayla, hırsla, boyun eğmeyle, bilgisizlikle kurulmuş Türkiye’de, “Devlet için bin operasyon yaptık” diyen insanların takımı ya da insanı olmak istiyorlar.
Bu yüzden kişi başına düşen milli gelirin 11 bin Dolar’ı geçmediği bir ülkede en düşük maç biletini 50 TL, formayı da 120 TL yaparak destek bekliyor.
Sizin ne düşündüğünüzü bilemem, düşündüklerinizi de yargılamam ama sizden bir şey isteyebilirim. Herkes, herkesten bir şeyler isteyebilir. Arthur Schopenhauer, şimdilerde Türkiye’de yaşasaydı bu futbolcular için ne derdi acaba?
Ben sizden şunu istiyorum.
Yeni Türkiye’nin Ortaçağ kafalı Milli Takımı’na destek vermeyin. Onların silahla, parayla, şikeyle kirlenmiş futbolları sizi sevindirmesin. Küçük sevinçlerden mutlu olmayı bilmeyen bir toplum olarak, ilk önce mutlu olmamayı bildiğimizi öğrenelim.
Bilgiden, gelişmekten, doğrudan, etikten ve doğadan uzak olan pisliğin içine batmasına rağmen bunu sorun etmeyen bu futbol ortamının sizi mutlu etmesine izin vermeyin. Eğer buna izin verirsek, belki de bu ülkedeki tek mutluluğumuzu futbolu bize bir daha geri vermeyecekler.
Birçok kez dediğim gibi, bu ülkenin her alanda rezil olması gerekiyor.
t24ten alıntıdır
- 22 Haziran 2012
- 12.164
- 5.598
- 2.013
Bunlar hep feneri kollamaktan. Ne fenermiş arkadaş
- 22 Kasım 2008
- 17.415
- 387
- 1.708
Yazı sahibini tanımak isterdim.
- 11 Kasım 2012
- 14.151
- 4.012
- 1.328
Er ya da geç herkes hak ettiğini buluyor bu hayatta. Ülkemizin her anlamda günden güne eriyişine, dibe doğru inişine tanıklık ediyoruz. Kim bilir belki öyle günler gelir ki bugünlere bile rahmet okutur. Hiç de sürpriz olmaz açıkçası.
- 26 Eylül 2012
- 122.120
- 72.734
- 5.068
Adem Çakar
Büyük Kaptan
- 25 Haziran 2013
- 20.667
- 4.279
- 1.233
Bunlarin degismesi icin Türkiye´yi toptan yikip, yeni bir tane Ülke insaat etmemiz gerekir... Bu Ülkenin en büyük markasi Mustafa Kemal Atatürk´tür, en büyük degeridir. Onu lider olarak görüp, onun yolundan gitmek isteriz... Mustafa Kemal Atatürk kim ? Dünya´nin gelmis gecmis en büyük Komutanlarindan bir tanesi, biz Atatürk´ün en fazla neyi ile övünürüz ? 7 düvele karsi savasip, düsmani maglup etmesi... Okullarda mehter marsini, yada 10. yil marsini okuturuz. Hep bir hücum ve hep bir silah sevgimiz vardir. Gözbebegimiz Asker´dir, kücüklügümüzden itibaren, bize asker durusu ögretilirdi. Asker´lik yapmanin ne büyük bir guru oldugunu anlatirlardi büyüklerimiz...
Herkes Atatürk´ün bilime olan ilgisini bilmez, kimse onun bilime olan ilgisi ile övünmez. Zaferleri ve savaslari ile övülür Atatürk...
Yani bu savas sevgisi iliklerimize kadar islemis, bizim ile özdelesmis birseydir... Hatta bu savas sevgisi, Atatürk´ten gelme degil, Türk tarihi ile özdelesmis birseydir. Bilime, ilime degil, herzaman savas konusunda öncü olmusuz Dünya tarihinde. Savas taktiklerimiz, dünyanin cestili ordulari tarafindan egitim olarak halen verilir...
En büyük basarilarimizi zaten en Milliyetci ve aggresif oyuncular ile olmustur. Bu Fatih Terim ile baslar ve Isvicre macinda "Kilinc olsaydi yardiridim" diyen Alpay Özalan ile devam eder. Yani biz basari ile de, basarisizlik ile de zaten herzaman bu olmusuz... Bu yapmiz bize zaman zaman basari saglam, zaman zaman bize engel olmustur.
Yani bunlari düzeltmek icin ya yeni bir Ülke kuracaksin, yada Ülke olarak degerlerini degistireceksin... Arda´lar, Terim´ler, Alpay´lar hatta Türkiye icinde yetismis herkes, bu düzenin bir parcasi, bu unsurlarin etkisi ile gelismistir... Yani karakterimiz, icimizin disa vurus sekli budur. Bunlardan nefret eden, kendi insanini ve kendi tarihi ile barisik degildir.
Son düzenleme:
Adem Çakar
Büyük Kaptan
- 25 Haziran 2013
- 20.667
- 4.279
- 1.233
Bunlarin degismesi icin Türkiye´yi toptan yikip, yeni bir tane Ülke insaat etmemiz gerekir... Bu Ülkenin en büyük markasi Mustafa Kemal Atatürk´tür, en büyük degeridir. Onu lider olarak görüp, onun yolundan gitmek isteriz... Mustafa Kemal Atatürk kim ? Dünya´nin gelmis gecmis en büyük Komutanlarindan bir tanesi, biz Atatürk´ün en fazla neyi ile övünürüz ? 7 düvele karsi savasip, düsmani maglup etmesi... Okullarda mehter marsini, yada 10. yil marsini okuturuz. Hep bir hücum ve hep bir silah sevgimiz vardir ??? Gözbebegimiz Asker´dir, kücüklügümüzden itibaren, bize asker durusu ögretilirdi. Asker´lik yapmanin ne büyük bir guru oldugunu anlatirlardi büyüklerimiz...
Herkes Atatürk´ün bilime olan ilgisini bilmez, kimse onun bilime olan ilgisi ile övünmez. Zaferleri ve savaslari ile övülür Atatürk...
Yani bu savas sevgisi iliklerimize kadar islemis, bizim ile özdelesmis birseydir... Hatta bu savas sevgisi, Atatürk´ten gelme degil, Türk tarihi ile özdelesmis birseydir. Bilime, ilime degil, herzaman savas konusunda öncü olmusuz Dünya tarihinde. Savas taktiklerimiz, dünyanin cestili ordulari tarafindan egitim olarak halen verilir...
En büyük basarilarimizi zaten en Milliyetci ve aggresif oyuncular ile olmustur. Bu Fatih Terim ile baslar ve Isvicre macinda "Kilinc olsaydi yardiridim" diyen Alpay Özalan ile devam eder. Yani biz basari ile de, basarisizlik ile de zaten herzaman bu olmusuz... Bu yapmiz bize zaman zaman basari saglamis, zaman zaman bize engel olmustur.
Yani bunlari düzeltmek icin ya yeni bir Ülke kuracaksin, yada Ülke olarak degerlerini degistireceksin...
Terim´ler, Arda´lar, Alpay´lar, Bülent´ler hepsi bu düzen icinde büyüdüler, yetistiler. Biz buyuz, bunu kabul etmeyen, yada nefret eden Türk tarihi ile barisik degildir.
Son düzenleme:
Şükrü Erden
Baba Gündüz
- 25 Haziran 2011
- 83.454
- 19.359
- 2.633
ama hepsi yabanci oyuncularin suçu!!!
- 3 Ağustos 2009
- 7.770
- 2.433
- 2.248
- 30 Temmuz 2009
- 32.518
- 8.375
- 2.188
Ve daha grubun favorisiyle oynamadık 2 maçta onlara yeniliriz, Çeklere de deplasmanda yeniliriz.. Letonya'yı deplasmanda biraz zor yeneriz.. Kazakistan deplasmanı ve içerde izlanda maçları da zor tahminim 1 maçta sürpriz çıkabilir.. Şuan içeride Letonya ve Kazakistanı yeneriz sanırım.. Maksimum 15 puan alabiliriz. 10-12 puan aralığı.. Hiç üzülmüyorum hatta daha kötü olsun milli takımın kötülüğünü istemiyorum aksine uzun bir mutluluk için kısa süreli bir burun sürtmesi bekliyorum.. Öyle ki şu gruptan 0 çeksek hiç fena olmaz..
Adem Çakar
Büyük Kaptan
- 25 Haziran 2013
- 20.667
- 4.279
- 1.233
Köse yazisina cevap olarak yazdim... Türklerin 5 bin yillik tarihini uzaktan yakindan bilen, ve taniyan bizim silah ve savas konusunda neden böyle duyarsiz oldugumuzu bilir. Aslinda yakin tarihimizi (Atatürk ve Asker örnegi) bilmek bile, bunu cözümlemek icin yetecektir. Bilincaltimizda birak yadirgamayi, sidette sempati duyan bir yapimiz vardir... Bunu inkar edenler bile, siddete sempati duyabilir, yada sinirlendigi an siddete basvurmak isteyebilir.
Türk futbolunun icinde en beyefendiler arasinda bile MIT icin cestili görevler üstlenmis bir tane Süleyman Seba gercegi var. Simdi o tarihlerde MIT tarafindan yasa disi islenen suclar bana göre ortadadir, az masum insanin cani yanmadi.
Yani var oldugumuz düzenin, bizi nasil etkiledigini anlatmaya calisiyorum... Bunlari degistirmek icin, kökten bir degisiklik lazim Ülke´ye... Bizi bizden almamiz lazim.
Yener Karabag
Parçalı Üye
- 22 Temmuz 2013
- 3.039
- 2.693
- 1.773
100 yıllık futbol tarihimizin neredeyse 90 yılını hep diplerde geçirip sadece 90lı yılların ortasından 2010 yılına kadar başarılı bir dönem geçirmişiz o da kendi çapımızda.Bu süre zarfında dünya devi olduğumuzu düşünenler,ah nerede o eski günler diyenler var ama kazandığımız şey uefa kupası,dünya üçüncülüğü ve avrupa şampiyonası yarı ve çeyrek finalleri.Ortada bir başarı olduğu kesin en azından büyük bir ilerleme olduğu kesin ama hiçbir zaman dev olamadık.
Ruslar bu süre zarfında zenit,cska moskova gibi takımlarıyla uefa kupası kazandı artı avrupa şampiyonası yarı finali yaptı ama sorsan ruslar kötü.
portekiz porto,braga,s.lizbon,benfica gibi 4 takımıyla uefa kupası finali oynadı 10 yıl içinde artı porto ş.ligi kazandı ama sorsan portekiz ligi çok zayıf.
Emin olun şu an grup sonuncusuyuz,berbat durumdayız ama mart ayındaki hollanda maçına bir hafta kala kazanırız moduna gireceğiz yine.Bizdeki bu nerden geldiği belli olmayan özgüven hakikaten enteresan...
Ruslar bu süre zarfında zenit,cska moskova gibi takımlarıyla uefa kupası kazandı artı avrupa şampiyonası yarı finali yaptı ama sorsan ruslar kötü.
portekiz porto,braga,s.lizbon,benfica gibi 4 takımıyla uefa kupası finali oynadı 10 yıl içinde artı porto ş.ligi kazandı ama sorsan portekiz ligi çok zayıf.
Emin olun şu an grup sonuncusuyuz,berbat durumdayız ama mart ayındaki hollanda maçına bir hafta kala kazanırız moduna gireceğiz yine.Bizdeki bu nerden geldiği belli olmayan özgüven hakikaten enteresan...