Bir yerde haklısın aslında, bizim Ülkemiz'de sabır yok dene bilir, ama başarısız olunduğun da yolların ayrılmasını sadece bize öz bir durum gibi gösterilmesine katılmıyorum. Verdiğim örneklerin içinde Liverpool dışında, hepsi başarılı bir sezon sonrası bu durumdalar. Yine mesela Mourinho örneği, hem Chelsea'de hemde Madrid'de yaşadı bu durumu. Mesela Klopp, Hitzfeld sonrası Dortmund'un en başarılı Teknik Direktörü ama başarılı bir sezon sonrası kötü bir sezon ve ayrılan yollar.
Ben Mancini'ye başından beri karşıydım, oynattığı Futbolu ise hiç ama hiç beğenmiyordum. Kim olursa olsun, iki ayaklı maçlar dışında, oda beraberlik ile tur atlıyor isek, veyahut bizi Şampiyonlar Ligi grubundan lider çıkaracak ise, Galatasaray'ın başında beraberliğe oynayan Teknik Direktöre karşıyım.
Başarısız sonuçlar alan td'leri en kısa sürede şutlama taraftarıyım. Tam bir skor taraftarı olduğum da doğrudur, skor olmadan kupa veriyorlardı da biz mi karşı çıktık
Diyorum ya, ben daha ismi geçtiğinde karşıydım. Bu sezon İtalyan takımlarının oynadığı Futbolu görene kadar, İtalyan Futbolunu ve İtalyan Futbolun'dan çıkan kimseyi sevmiyordum. Mancini bu konuda bizim başımızda olduğu dönem, neden sevmediğimi gösterdi aslında.
Zaten üzerime alınmadım, konu Hamza, Teknik Direktörler ve başarılı olsalar dahi yolların ayrılması. Benim için verdiğim örneklerin Hamza'nın durumundan pek farkı yok, hatta Hamza'nın bir adım ileri giderek, bilerek, kendi kararı ile bu yola girdiğini düşünüyorum. Bu sektör böyle, dünyanın hemen hemen her yerinde böyle, başarısız isen genellikle yollar ayrılıyor. Yahu en Baba örneği Zidane, yarın Perez Zidane'ı kovsa Sürpriz olur mu?
Hangi yerli oyuncular, evlatlar olduğu da önemli değil mi sence? Sen şimdi şu kadroda Sabri'yi Mariano'ya, Burağı Gomis'e veyahut Selcuğu Fernando'ya tercih eder misin?
