Aynı tarih ve aynı zamanda soğuyan hava. Geçen sene tam bu zamanlar aynı bugünki dayanılmaz soğuk vardı. Çok büyük acı gerçekten. Depremde enkaz altında kalmasada, deprem anında hastanede olan ananem, aşağıya kaçırmak isteyen dayımın kollarında vefat etmişti. Annem de yanlarındaydı Hatay’da. O sabah saatlerinde telefonun çalmadığı anneme ulaşamadığım saatler gerçekten çok zordu. Ben öyle kolay kolay tarih hatırlayan biri değilimdir ama uzun yıllar bu tarihi ve saati unutmayacağım. Eminim ülkenin en ucunda da yaşasada o bölgede yakınlarını, akrabalarını kaybedenler olmuştur. Aynı zamanda baş sağlığı dilenecek akrabası kalmayan da olmuştur. Öyle büyük bir felaket yaşandı. 53 bin kişi vefat etti deniliyor resmi kaynaklarda, o gün hayatta kalıp ama ömrünü ölü gibi geçirecek binlerce insan var. En büyük acıda onların işte. Sabırlar dilerim, başımız sağolsun tekrardan.
