Geçen sezon fena değildi bu çocuk. Bu sezona da fena başlamadı aslında ama hoca faktörü önemli burada, hocanın oyuncu psikolojisinden anlaması.
Okan hoca ne yazık ki genç oyuncu veya yedek oyuncu psikolojisinden çok anlamıyor. Daha 2003’lü bu çocuk ve sadece 1 sezon hatta yarım sezon sürekli oynayan bir çocuk. Taraftara bunu anlatma görevi hocanın, maç sonu basın toplantılarında onu sahiplenme görevi hocanın.
Çocuk henüz Galatasaray kariyerinde doğru dürüst 11 başlamamışken, bu sezon 5 maça çıkmamışken Coman karşısına kondu, üstelik “Gençtir, hata yapabilir” diyerek sol stoper, sol ön oyuncusu, sol orta saha ekstra savunmaya desteği hesaplanmadan mayın eşeği gibi sahaya sürüldü. Haliyle ayakları birbirine dolandı, düştü ve gol yedirdi.
Normal değil mi? 2 yıl önce Altay’da oynarken şimdi karşınızda Bayern var ve henüz 20 yaşındasınız. Peki Okan hoca ne yaptı? Buna rağmen çocuğu orada yalnız bırakmaya devak etti. Hele 70’de falan bir pozisyonda (tam önümde olduğu için net hatırlıyorum) Sane, Coman ve Mazraoui üçü soldan geliyor karşılarında sadece Kazımcan vardı. Çocuğun suratındaki “Ulan ne yapacağım ben” çaresizliğini gördüm. Dili dışarı çıktı hala oyunda kaldı.
Maç sonu kimse “Angelino oynayacağına bu çocuk oynasın, henüz 20 yaşında” demedi. Okan hoca hadi maçta hadi çocuğu kurtarmak için bir şey yapmadı. taraftar tepkisinden korumak, güven kazandırmak için de “Gençtir hata yapsa da güveniyoruz” tarzı bir şey demedi. Çocuk sanki Berkan, Halil gibi yıllardır bu ligdeymiş de bir halt olmazmış gibi davranıldı.
O maç ve sonrasındaki davranışlarla bu çocuğu kaybettik zaten.