Yakın çevremden 3 çift aynı nedenlerden “ilgisizlik, arkadaş gibi olduk, eski aşkımız kalmadı, vs.” gibi nedenlerden boşandı
Üç çiftte de küçük çocuk vardı
Üçü de boşandıktan sonra daha mutlu olmadı, ha ama buna da alıştılar, hayatlarına devam ediyorlar
Bu noktada düşüncem, boşanmasalardı o duruma da bir süre sonra alışacaklardı ve yine ne ekstra mutlu ne de mutsuz olacaklardı
İlgisizlik diye boşanan kadınlar evlenmeden önce ölene kadar böyle gidecek sanıyorlar bence
Hep bir flört hali, sürekli pohpoh, ölene kadar aşk yaşansın istiyorlar
Adam ise bir süre sonra hayalden uyanıyor, önceden kafam atarsa ayrılırım dediği işinde, hiç memnun omasa da kovarlar diye ödü kopmaya başlıyor, şimdi dışarı çıkarsak bu hafta sigarayı azaltayım falan hesapları yapmaya başlıyor, geçim derdi, başkalarında görüp de yapamadığı şeylerde eziklik, bir süre sonra mala bağlıyor,tatsız tuzsuz robota dönüyor
Geçim derdi olmasa bile sıkılıyor arkadaş
Bu dünyada rihanna’dan bile sıkıldılar, bir süre rol yapsa bile bir yerden sonra ehh yeter artık diyor, 3 sene değil, 5 sene değil
Bu dediğim arkadaşlardan birine kızmıştım, dedim ki kanka şikayeti buysa bunda ne var, sen de azıcık ilgi göster, çiçek falan al, yemeğe çıkar, paran varsa tatile götür falan
Bana cevabı, bu kaçıncı biliyor musun, senin bu dediklerini daha önceki 4-5 seferde gani gani yaptım, yeter abi, yoruldum artık dedi
Birşey diyemedim valla
Tabi suçu hep kadınlara atar gibi oldum ama karşılıklı, yani biz de öküzüz sonuçta, olabildiğince gayret göstermek zorundayız, eşimizin hatrına, çocuğun hatrına, çünkü en başta dediğim gibi duruma alışınca o ilgi açlığı, o öküzlük falan da azalıyor ya da alışılıyor
