Arkadaşlar bugün başıma öyle entresan birşey geldi ki,eve çıkacam bindim minibüse acayip bir kalabalık var,neyse ayakta dikiliyorum bir güzellik gözüme çarptı bir içim su arkadaş,velhasıl dikiliyoruz yanyana durağa geldik binen binene,artık iç içe geçtik kızla aramızda 10 cm var yok,haraket edemiyoruz her yer dolu,böyle yüz yüze bakmak zorundayız
,neyse soför de moruğun teki yaşlı,huysuz,aksi
,alıyorda yolcu alıyor artık aile olacaz kızla,25 dakika aynı pozisyonda kalmak acayip,ona dokunmamak için öyle kasıyorum ki kendimi utançtan mıdır nedir bilmiyorum? Belki de kıyamadım
,ilk defa gördüğüm bir kızla konuşma çabası zordur ama çok ilginç bir olay oldu,bir yaşlı kadın inecek,tam da bizim güzellik teyzeye yol verecek,bu çirkef kadın bi ittirdi kızı çekil geçecem dedi,araya girdim derhal dedim teyze ayıp değil mi niye itiyorsun felan indi çirkef kadın,baktım kız gene yamacımda,iyi misin dedim? evet ama kolumu acıttı dedi,boşver dedim yaşlı o sana birşey olmasın,ulan sanki yıllardır yanımdaymış gibi bir koruma psikolojisiyle doldum,velhasıl bir çocuk inecek hacı dede manyak lan dedi sana göre müsait burası bana göre değil,indirmeyecem seni,dayı dedi aç kapıyı atlıyorum
atladı çocuk,şoför aynen böyle
''Vay namussuz nasılda indi'' geberdik tabi kızla gülmekten,bi ufaklıkta kapının ağzında dilini çıkartıyor,oğlum dedim eğer kapı kapanırsa dilini sokakta bulursun,bizim güzellik gene acayip güldü,ve ardından birisi bana para uzatmamı söyledi ama haraket edemiyorum kıza dedim ki ''kusura bakma sana tutunmam gerek''
kız tamam dedi biraz şaşırdı,sonra parayı uzattım ona tutunarak,ama acayip bir duygu karşında da fıstık bir kız var,velhasıl minibüs epey boşaldı oturduk ve sohbetimize devam ettik,aklımı aldı diyebilirim,aynı durakta indik ve iyi günler deyip gittik başka yola,ama aşkın bana bu kadar yaklaştığını son 1-2 senedir hatırlamıyorum mükemmel bir anıydı paylaşmak istedim,sizce umut ışığı var mı kader bizi birleştirir mi
Ya, benim daha ne otobüs maceralarım...
