Her takımda çok pozisyonlu oynayan 1-2 tane oyuncu olması faydalıdır. Biz bunun ekmeğini geçmişte çok yedik. Hem oyuncu yedeklemek açısından hem de oyun içerisinde sakatlık veya taktiksel nedenlerle değişiklikler yapmak gerektiğinde birden çok pozisyonu bellirli bir standart ile oynayan oyuncular esneklik sağlıyorlar.
Fazlası ile zarar oluyor genelde. Zira bir oyuncunun en iyi bildiği işin 9/10 performansla yapması mı yoksa 3 farklı pozisyonu 6-7/10 performansla yapması mı? Okan Buruk bir şeyler deniyor Galatasaray üzerinde. Belki biraz fantezi, belki icat çıkartmak ancak takımın kanat bekleri kanat beki gibi konumlanmıyor, stoperleri stoper gibi konumlanmıyor, açıkları açık gibi konumlanmıyor. Herkes bir başka mevkiye geçip 6-7/10 değil 7-8/10 performans ortaya koyuyor.
Mesela;
-Yunus kağıt üzerinde kanat beki gibi gözüküyor. Ancak adamı bir pozisyonda iç olarak görüyoruz, diğer pozisyonda bek, bir başkasında forvet arkasında.
-Sara bir 8 numara olmasına karşın 6 rolüne de giriyor, bir bakmışsın çaprazdan ceza sahasına deplase olan oyuncu rolüne soyunmuş.
-Abdülkerim sol beke kayabiliyor, bindiriyor, orta kesiyor.
Şu ana kadar Okan Buruk birden fazla pozisyonu oynayacak oyuncu olarak elinde sadece Kaan Ayhan ile idare etti. BAY, Yunus Akgün ve Berkan ise eğitim ile farklı mevkilere devşirildi. Farklı pozisyonları ne kadar başarılı icra ettikleri tartışılır ancak şu ana kadar sonuç almayı başardık.
Eğer biz bu oyunu geliştireceksek, çok pozisyonlu oyuncular almaya devam etmemiz lazım. Bunun zararı yarın bir gün Okan Buruk bu kulüpten ayrılır giderse ve yerine oyuncularından net görevler ve o görevlerde de yüksek verim isteyen bir teknik direktör getirilirse büyük çöküş ile karşı karşıya kalabiliriz. Her teknik direktör Okan Buruk kadar yerleşim konusunda esneklik tanımıyor oyuncularına.