20 li yaşların başındayken araba ve hız tutkusu sevdasından dolayı başıma çok iş almıştım. En çılgıncası ise trafik polisleriyle silivriden gebze sanayiye kadar süren kovalamaca diyebilirim.
Avcılara kadar geldiğimizde sıkıntı yoktu avcılardan sonra polis otolarından ''dur yoksa ateş edeceğiz'' anonsu gelmeye başlayınca daha da gaza asılmıştım. Yol gittikçe polis otoları değişiyor , araya sivil sandığımız araçlar giriyor onlarıda geçiyoruz başka resmi otolar yapışıyor . Kurtuluş yok ve biz kaçmak zorundayız. O saatten sonra dursakta derdimizi anlatamayacağımız aşikar.
Neden durmadın? diyenleri duyar gibiyim. Şöyle söyleyeyim Silivride gece villa-partiye katılacaktık. Partiye girmeden zaten kafaları cilalamış şekerleri yuvarlamıştık. İçeri girdiğimizde ortamı beğenmedik anlatıldığı gibi değil baya bay kro magnon tipler vardı Geri dönmeye karar verdik o kafayla. Cumartesi gecesi de çevirme olabileceğini düşünmedik , korktuğumuz başımıza geldi polis silivri çıkışı yolu bölmüş çevirme yapıyordu. Çevirmeden kaçınca olaylar gelişti. Anons geldikçe tribe girdik anons geldikçe daha da hızlandık. Allahtan gece 3-5 arası oluyor olaylar ve trafik akıcı kimse yok. Benim kafa zaten uçmuş. Yanımda ki arkadaşın babası o zamanlar hsyk da görevliydi , he olurda o kafayla yakalandık falan çocuğu net öldürürdü babası. Çocuğun aile full muhafazakar. Zaten beni kovalamacaya sokan onun tripli halleri olmuştu.
Nasıl durabildim sorusuna ise cevabım : trafik ışıklarına çarparak
Durduk bir türlü hava yastıkları patlak içeride sıkışmışız birde aksilik benim hava yastığını cam kırıkları kesmiş yüzüme airbag gazı gelmiş yanmış. O halde birde polislerden dayak yedik neden kaçıyoruz diye.
Sonuç : bir ton dayak , yüzde yanık , idari para cezası.. Allahsızlar 2 trafik ışığına çarptım diye 25 bin tl o zamanın parası kamu davasıyla para ödettirdiler.
Şimdi polisler çevirmese bile kendim giriyorum çevirmeye , bazen polisler ''sen malmısın amk'' bakışı atıyorlar

Özellikle motosikletleyken her çevirmeye giriyorum adam git tamam diyor ben yinede oyalanıyorum