insanlar mutluymuş be

söz konusu videoda yer alan isimler ile mevcut ülkeden rasgele seçilmiş kişiler bir bilgi yarışmasına tutuşsa havada karada tokatlarlar.

ülke olarak sosyal medya zehirlenmesi geçirip ve tamamen tüketim toplumuna döndük. gençlik en hızlı yoldan nasıl zengin olurum derdinde hareket ediyor.

kızların hayalindeki erkek modeli de değişti bir kere kültürün, nezaketin hiç bir değeri yok. daha geçen hafta iş arkadaşımın kız kardeşi boşandı. kendisi doktor ve istanbulda yaşıyor boşandığı çocukta doktor baya uyumlu bir çift gibi gözüküyor.

günün sonunda öğrendik ki, kıza fiziksel ve psikolojik şiddet uyguluyormuş. ulan sen doktorsun , sen bile buna sonuna kadar razı gelip, evliliğini kurtarmaya çalışıyorsan sıçmışım mutluluğunuza..

kitap okumayalım, hobimiz olmasın yeni bir şey araştırmayalım sonra geçmişteki insanlar niye mutlu diyelim.. zaten ülkede cehalet olmasa şimdiye hayatımız çoktan değişmişti..
 
90lar bile mutlu yav, mutluluk özgürlükle gelir, başkalaştırmamakla gelir.

şu an birbirine tahammül edemeyen insanların olduğu, her gün siyasetçilern halka küfrettiği, fırçaladığı bir düzen var.

bir süreç kısa vadede olmasa da uzun vadede insanları etkiliyor sonrasında düzelmesi kolay olmuyor.
90larda ülke gırtlağa kadar borç içindeydi ama halk çalışıp araba ev istediğini bir şekilde alabiliyordu , araba yada ev alırken komşu akrabadan cumhuriyet, Mark, bilezik alıp zamanında teslim ediyordu (güven vardı) bankalara köle değildi kimse , ara sokaklardaki elektirikci, tesisatçı bile bildiğin para kazanıp altına orta sınıf bir araba cekebiliyordu , şu an orta sınıf bir araba almak bile hayal , 18,19 yaşındaki çoluk çocukların bile en az 50,100 bin kredi kartı borcu var , veya kredi, sevgi saygı güven gerçekten vardı, 84 doğumlu biri olarak 2 yıl önce tanıştığım arkadaşımdan ödünç araba istediğimde evdeyim gel balkondan atayım anahtarı beni uğraştırma diyor veya şu caddeye gidip geliyorum dediğinde ben kredi kartımı şifresiyle verip dönüşte banada su kadar nakit çek diyebiliyorum , şimdiki jenerasyon da arkadaşının sosyal medya hesabını patlatıp yakınlarından para istiyor, tek düşündüğü şey çalıp çırpıp parayı nasıl buluruz, asıl şenliği 20,25 yıl sonra yaşlılığımızda görecez , çünkü bu merhametsiz saygısız sevgisiz jenerasyonun eline kalacağız , yarının avukat, hakim, savcı, doktor yöneticileri bunlar olacak , hiç ağlamadan anın tadını çıkarmak lazım, çünkü daha kötü günler bizi bekliyor ))
 
iç geçirten bir söylem



GSCimbom Forum kullanarak iPhone aracılığıyla gönderildi
hocam şu makyajsız kalın kaşlı kızların güzelliğine klasına bakarmısınız , birde şimdiki boyalı paskalya yumurtalarına bakın
 
90 lı yıllar da nasıl bir döneme denk geldik diyorduk. O günleri mumla arayacağımızı nereden bilebilirdik ...
 
90larda ülke gırtlağa kadar borç içindeydi ama halk çalışıp araba ev istediğini bir şekilde alabiliyordu , araba yada ev alırken komşu akrabadan cumhuriyet, Mark, bilezik alıp zamanında teslim ediyordu (güven vardı) bankalara köle değildi kimse , ara sokaklardaki elektirikci, tesisatçı bile bildiğin para kazanıp altına orta sınıf bir araba cekebiliyordu , şu an orta sınıf bir araba almak bile hayal , 18,19 yaşındaki çoluk çocukların bile en az 50,100 bin kredi kartı borcu var , veya kredi, sevgi saygı güven gerçekten vardı, 84 doğumlu biri olarak 2 yıl önce tanıştığım arkadaşımdan ödünç araba istediğimde evdeyim gel balkondan atayım anahtarı beni uğraştırma diyor veya şu caddeye gidip geliyorum dediğinde ben kredi kartımı şifresiyle verip dönüşte banada su kadar nakit çek diyebiliyorum , şimdiki jenerasyon da arkadaşının sosyal medya hesabını patlatıp yakınlarından para istiyor, tek düşündüğü şey çalıp çırpıp parayı nasıl buluruz, asıl şenliği 20,25 yıl sonra yaşlılığımızda görecez , çünkü bu merhametsiz saygısız sevgisiz jenerasyonun eline kalacağız , yarının avukat, hakim, savcı, doktor yöneticileri bunlar olacak , hiç ağlamadan anın tadını çıkarmak lazım, çünkü daha kötü günler bizi bekliyor ))
Temel mevzu bu üstat zaten, samimiyet vardı.

İkinci nokta da kredi vs zart zurt egemen olmadığı için ev, araba almak ucuzdu, taksitle daha ufak şeyler alınabiliyordu.

En önemlisi enflasyon olsa da en azından bazı sektörler enflasyon kadar zam alırdı ve enflasyon rakamları doğruydu, zaten sonrasında Kemal Derviş’in kurduğu yapı 2006 ve 2010a kadar halkı zengin etti, ucuza istediklerini aldı o dönemki halk.

Valla ben 2007de üni öğrencisi olarak bile krallar gibi yaşıyordum İstanbul’da, o dönemler de kötü diyemem. Şimdilerde o İstiklal caddesinde keyifle yürünmüyor bile.
 
Şu konuya sayfalarca anılar yazılabilir ama inanın gerek var mı onu düşündüm bian. 80
Ler sonu 90 ları yaşayan biri olarak sadece şunu söyleyim.. o yılları tekrar yaşamak için tüm ömrümü feda edebilirim şuan.. söyleyeceklerim bu kadar hakim bey!!! Şimdi tek tek yazsak acıtasyona girecek yeni nesil gtyle gülecek örneklere.. o yüzden gerek yok.
 
Temel mevzu bu üstat zaten, samimiyet vardı.

İkinci nokta da kredi vs zart zurt egemen olmadığı için ev, araba almak ucuzdu, taksitle daha ufak şeyler alınabiliyordu.

En önemlisi enflasyon olsa da en azından bazı sektörler enflasyon kadar zam alırdı ve enflasyon rakamları doğruydu, zaten sonrasında Kemal Derviş’in kurduğu yapı 2006 ve 2010a kadar halkı zengin etti, ucuza istediklerini aldı o dönemki halk.

Valla ben 2007de üni öğrencisi olarak bile krallar gibi yaşıyordum İstanbul’da, o dönemler de kötü diyemem. Şimdilerde o İstiklal caddesinde keyifle yürünmüyor bile.
ben ilk kiraya 2010da çıktım asgarî ücret 750 falandı galiba tam 4 tane kira ödüyordu bu para, ve yinede dönem dönem zorlandığım oluyordu dediğin dönem iyiydi zaten, şu an kirada değilim, o evde başka kiracılar var 10bin kira ödüyor, asgari ile değil 4 , bir kira bile ödeyemez, durum bu
 
şu an kimse mutlu değil

90larda da değildi

70lerde de değildi

tamamen davulun sesinin uzaktan hoş gelmesi

90larda da insanlar enflasyonla eziliyor, faili meçhuller, kavgalarla korkuyordu

her yer mafyaydı bugün de aynı

bu fotoğraflardan 200 metre ötede muhtemelen bir grup insan diğer grup insanı sağcı solcu diye kurşunla dolduruyordu

insanlar kenan evren geldi çocuğumuzu hapse attı diye seviniyorlardı çünkü mezarda olmasındansa hapiste olsun diyenler vardı

90larda iflas eden insanlardan kaç tane intihar vardı

bugünden farkı onlar haber oluyordu bugün intihar eden esnafı haber bile yaptırmıyorlar
kenan evren destekçisi isen özele gelsene
bir şeyler söyleyeceğim
 
Mutluluk konusu göreceli bir konu ama şu milleti azarlayan, fırçalayan hatta tokat küfür v.s. siyasetçi türlerinin patron türlerini 2 binli yıllarda çalışma hayatına başlayınca çok gördüm.

Bizimkiler hep anlatırdı eski yıllarda bu patronların çok daha beterlerinin olduğunu, hatta bir çok eski dizi ve filmde örnekleri vardı. En çok aklımda kalan bu rollerde usta oyuncu "Cihat Tamer".

Bu tip kendini bir halt sanan patronlarla çok karşılaştım, Mazlum değil, Şaban gibi davrandım. Milletin odasına girmeye tırstığı patronun odasına elimi kolumu sallaya sallaya girerdim.
 
Geri
Üst Alt