Muhammed Mutlu
Tecrübeli Üye
- 10 Kasım 2013
- 5.183
- 0
- 633
yok mu başka hikaye 
Okunmaya Değer Hikayeler!
- Konuyu Başlatan Yunus Tanır
- Başlangıç tarihi
Arif Ulu
Baba Gündüz
- 26 Kasım 2008
- 81.138
- 20.034
- 3.313
daha evliliklerinin ilk yılıydı. evde kavga hiç eksik olmuyordu. birbirlerini severek evlenen çift yolun başında bu işin daha fazla gitmeyeceğini düşünmeye başlamıştır...
fazla yıpranmadan buna bir çare bulmaları gerekiyordu.
bir akşam oturup ilişkilerini yeniden gözden geçirirlerken adam eşine
aklıma bir fikir geldi''dedi.''bahçeye bir fidan dikelim ve bu fidan üç ay içinde kurursa boşanalım. yok eğer kurumazsa bu konuyu sonsuza dek kapatalım. ''
bu ilginç fikir karısının da hoşuna gitti.
ertesi gün bahçeye bir meyve fidanı diktiler. aradan bir ay geçti hala kurumamıştı ve birgece bahçede karşılaştılar.
her ikisininde elinde içi su dolu birer kova vardı.
fazla yıpranmadan buna bir çare bulmaları gerekiyordu.
bir akşam oturup ilişkilerini yeniden gözden geçirirlerken adam eşine
aklıma bir fikir geldi''dedi.''bahçeye bir fidan dikelim ve bu fidan üç ay içinde kurursa boşanalım. yok eğer kurumazsa bu konuyu sonsuza dek kapatalım. ''
bu ilginç fikir karısının da hoşuna gitti.
ertesi gün bahçeye bir meyve fidanı diktiler. aradan bir ay geçti hala kurumamıştı ve birgece bahçede karşılaştılar.
her ikisininde elinde içi su dolu birer kova vardı.
Arif Ulu
Baba Gündüz
- 26 Kasım 2008
- 81.138
- 20.034
- 3.313
bu olay 14 ekim 1998 de kıtalar arası bir uçuş esnasında gerçekleşmiş.
bir kadın, uçakta zenci bir adamın yanında oturuyordu. durumdan rahatsızlığını belli edercesine, hostesten başka bir yer bulmasını istedi, zira öylesine itici birinin yanında oturamazdı. hostes, tüm uçağın dolu olduğunu fakat birinci sınıfta yer olup olmadığına bakacağını söyledi.
diğer yolcular şaşkınlık ve tiksintiyle olayı izliyorlardı, bu kadının sadece terbiyesizliğine değil, bir de birinci sınıfta yolculuğu devam edeceğine şahit oluyorlardı.
zavallı adamcağız çok kötü bir durumda olmasına rağmen cevap vermemeyi tercih etti. bu yüksek tansiyondaki durumda kadın, birinci sınıfta ve o adamdan uzak uçabileceğinden tatmin olmuş, hostesin dönmesini bekliyordu.
birkaç dakika sonra geri gelen hostes, kadına:
"çok özür dilerim geciktim. birinci sınıfta bir yer buldum. bu yeri bulmak biraz zamanımı aldı, sonra yer değişikliği için pilottan izin almam gerekiyordu. 'hiç kimse sorun yaratan bir diğerinin yanında oturmak mecburiyetinde tutulamaz!' dedi ve bu izni verdi."
diğer yolcular kulaklarına inanamıyorlardı, bu esnada kadın da bir zafer kazanmış gibi yerinden kalkmaya hazırlandı. aynı anda hostes, oturmakta olan zenciye dönerek:
"beyefendi, sizi uçağın birinci sınıfındaki yeni yerinize götürmem için beni takip eder misiniz lütfen? seyahat firmamız adına kaptan pilotumuz sizden böyle nahoş bir olay yaratan kimsenin yanında oturmak mecburiyetinde bırakıldığınız için çok özür diliyor."
tüm yolcular hep birlikte, bu olayı iyi bir biçimde sonuçlandıran uçak personelini alkışlayarak tebrik ettiler.
o yıl, kaptan pilot ve hostes uçaktaki davranışlarından dolayı ödüllendirildiler.
bir kadın, uçakta zenci bir adamın yanında oturuyordu. durumdan rahatsızlığını belli edercesine, hostesten başka bir yer bulmasını istedi, zira öylesine itici birinin yanında oturamazdı. hostes, tüm uçağın dolu olduğunu fakat birinci sınıfta yer olup olmadığına bakacağını söyledi.
diğer yolcular şaşkınlık ve tiksintiyle olayı izliyorlardı, bu kadının sadece terbiyesizliğine değil, bir de birinci sınıfta yolculuğu devam edeceğine şahit oluyorlardı.
zavallı adamcağız çok kötü bir durumda olmasına rağmen cevap vermemeyi tercih etti. bu yüksek tansiyondaki durumda kadın, birinci sınıfta ve o adamdan uzak uçabileceğinden tatmin olmuş, hostesin dönmesini bekliyordu.
birkaç dakika sonra geri gelen hostes, kadına:
"çok özür dilerim geciktim. birinci sınıfta bir yer buldum. bu yeri bulmak biraz zamanımı aldı, sonra yer değişikliği için pilottan izin almam gerekiyordu. 'hiç kimse sorun yaratan bir diğerinin yanında oturmak mecburiyetinde tutulamaz!' dedi ve bu izni verdi."
diğer yolcular kulaklarına inanamıyorlardı, bu esnada kadın da bir zafer kazanmış gibi yerinden kalkmaya hazırlandı. aynı anda hostes, oturmakta olan zenciye dönerek:
"beyefendi, sizi uçağın birinci sınıfındaki yeni yerinize götürmem için beni takip eder misiniz lütfen? seyahat firmamız adına kaptan pilotumuz sizden böyle nahoş bir olay yaratan kimsenin yanında oturmak mecburiyetinde bırakıldığınız için çok özür diliyor."
tüm yolcular hep birlikte, bu olayı iyi bir biçimde sonuçlandıran uçak personelini alkışlayarak tebrik ettiler.
o yıl, kaptan pilot ve hostes uçaktaki davranışlarından dolayı ödüllendirildiler.
Yunus Tanır
Sarı Üye
- 8 Haziran 2012
- 555
- 0
- 836
-
Bir gün çok fakir giyimli bir kadın yüzünde bir hüzünle manava girer.Dükkan sahibine mahcup bir şekilde yaklaşır.
Kocasının çok hasta olduğunu,çalışamaz duruma düştüğünü ve yedi çocuğu ile birlikte aç kaldıklarını ve yiyeceğe ihtiyaçlarıolduğunu söyler.
Manav ona ters bir şekilde bakarak derhal dükkanını terk etmesini ister.Kadın ailesinin ihtiyaçlarını düşünerek
Lütfen efendim der’ paramız olur olmaz getirip ödeyeceğim’.
Manav:Kendisine bir kredi açamıcağını çünkü onun eski müşterisi olmadığını, kendisinde bir hesabının bulunmadığını söyler.
O sırada dükkanın dışında bekleyen bir müşteri ikisinin arasında devam eden bu konuşmayı dinlemektedir.
İçeriye girerek manava yaklaşır ve ‘ben o kadının almak istediklerine kefilim der’. Ailesinin ihtiyacı olan şeyleri ona ver’.
Bunun üzerine manav çok isteksiz bir şekilde kadına döner ve ‘bir alışveriş listen var mıydı?diye sorar.
Kadın evet efendim der.’
Tamam ‘der manav şimdi onu şu terazinin kefesine koy onun ağırlığınca diğer kefeye istediklerinden koyacağım.
Kadın bir an duraklar,sonra başını önüne eğer ve çantasını açarak üzerine bir şeyler karalanmış kağıt parçasını çıkarır ve manavın kendisine gösterdiği kefeye özenle bakarken başı öne eğiktir.Manav ve diğer müşterinin gözleri terazinin kefesine dikilirken hayretle büyümüştür.Manav müşteriye dönerek kısık bir sesle ‘inanmıyorum’ der.İnanılacak gibi değildir.Müşteri manava gülerken manav çoktan diğer kefeye eline geçeni doldurmaya başlamıştırama nafile,diğer kefeyi yerinden bile kıpırdatamamıştır. Terazinin kefesi artık üzerindekileri almayacak kadar doldurulduğunda çaresiz hepsini bir torbaya doldurarak kadına verir. Şaşkınlıkla üzerinde bir şeyler yazan kağıdı eline alır ve okur.Birde bakar ki orada bir alışveriş listesi yoktur.Sadece bir dua yazılıdır.
"Allah'ım! Neye ihtiyacım olduğunu ancak sen bilirsin.Kendimi sana teslim ediyorum . . . "
Bir gün çok fakir giyimli bir kadın yüzünde bir hüzünle manava girer.Dükkan sahibine mahcup bir şekilde yaklaşır.
Kocasının çok hasta olduğunu,çalışamaz duruma düştüğünü ve yedi çocuğu ile birlikte aç kaldıklarını ve yiyeceğe ihtiyaçlarıolduğunu söyler.
Manav ona ters bir şekilde bakarak derhal dükkanını terk etmesini ister.Kadın ailesinin ihtiyaçlarını düşünerek
Lütfen efendim der’ paramız olur olmaz getirip ödeyeceğim’.
Manav:Kendisine bir kredi açamıcağını çünkü onun eski müşterisi olmadığını, kendisinde bir hesabının bulunmadığını söyler.
O sırada dükkanın dışında bekleyen bir müşteri ikisinin arasında devam eden bu konuşmayı dinlemektedir.
İçeriye girerek manava yaklaşır ve ‘ben o kadının almak istediklerine kefilim der’. Ailesinin ihtiyacı olan şeyleri ona ver’.
Bunun üzerine manav çok isteksiz bir şekilde kadına döner ve ‘bir alışveriş listen var mıydı?diye sorar.
Kadın evet efendim der.’
Tamam ‘der manav şimdi onu şu terazinin kefesine koy onun ağırlığınca diğer kefeye istediklerinden koyacağım.
Kadın bir an duraklar,sonra başını önüne eğer ve çantasını açarak üzerine bir şeyler karalanmış kağıt parçasını çıkarır ve manavın kendisine gösterdiği kefeye özenle bakarken başı öne eğiktir.Manav ve diğer müşterinin gözleri terazinin kefesine dikilirken hayretle büyümüştür.Manav müşteriye dönerek kısık bir sesle ‘inanmıyorum’ der.İnanılacak gibi değildir.Müşteri manava gülerken manav çoktan diğer kefeye eline geçeni doldurmaya başlamıştırama nafile,diğer kefeyi yerinden bile kıpırdatamamıştır. Terazinin kefesi artık üzerindekileri almayacak kadar doldurulduğunda çaresiz hepsini bir torbaya doldurarak kadına verir. Şaşkınlıkla üzerinde bir şeyler yazan kağıdı eline alır ve okur.Birde bakar ki orada bir alışveriş listesi yoktur.Sadece bir dua yazılıdır.
"Allah'ım! Neye ihtiyacım olduğunu ancak sen bilirsin.Kendimi sana teslim ediyorum . . . "
- 23 Temmuz 2009
- 16.438
- 1.174
- 1.948
Rıfkı Karakülah
Ulubatlı Souness
- 8 Aralık 2008
- 35.654
- 10.258
- 2.168
Rıfkı Karakülah
Ulubatlı Souness
- 8 Aralık 2008
- 35.654
- 10.258
- 2.168
Rıfkı Karakülah
Ulubatlı Souness
- 8 Aralık 2008
- 35.654
- 10.258
- 2.168
@Yunus Tanır :livid:
Emin Empak
Aslan Üye
- 21 Kasım 2008
- 8.345
- 70
- 1.343
Ben de uyuyamadım ne yalan söyleyeyim. :/
- 20 Haziran 2011
- 60.964
- 69.367
- 4.758
BU OLAY CANAKKALE SAVASINDA YASANMISTIR.Kocadere köyünde büyük bir sargı yeri kuruluyor. Kimi Urfalı, Kimi
Bosnalı, Kimi
Azerbaycanli, Kimi Adıyamanlı, Kimi Gürünlü, Kimi Halepli çok sayıda
yaralı getiriliyor…
Bunlardan biri Lapsekinin Beybaş Köyündendir ve yarası oldukça ağırdır.
Zor nefes
alıp vermektedir. Alçalıp yükselen göğsünü biraz daha tutabilmek için
komutanının elbisesine yapışır. Nefes alıp vermesi oldukça zorlaşır ama
tane tane kelimeler dökülür dudaklarından.
‘Ölme ihtimalim çok fazla… Ben bir pusula yazdım… Arkadaşıma
ulaştırın…’
Tekrar derin nefes alıp, defalarca yutkunur: ‘Ben…Ben köylüm Lapseki’li
İbrahim Onbaşından 1 Mecidiye borç aldıydım… Kendisini göremedim. Belki
ölürüm. Ölürsem söyleyin hakkını helal etsin’
‘Sen merak etme evladım’ der Komutanı, kanıyla kırmızıya boyanmış alnını
eliyle
okşar. Az sonra komutanının kollarında şehit olur ve son sözü de
’söyleyin hakkını helal etsin’ olur…
Aradan fazla zaman geçmez. Oraya sürekli yaralılar getiriliyor.
Bunlardan çoğu
daha sargı yerine ulaştırılmadan şehit düşüyor. Şehitlerin üzerinden
çıkan eşyalar, künyeler komutana ulaştırılıyor.
İşte yine bir künye ve yine bir pusula. Komutan göz yaşlarını silmeye
daha
fırsat bulamamıştır. Pusulayı açar, hıçkırarak okur ve olduğu yere
yığılır kalır. Ellerini yüzüne kapatır, ne titremesine ne de göz
yaşlarına engel olamaz…
PUSULADAKİ NOT:
‘Ben Beybaş Köyünden arkadaşım Halil’e 1 mecit borç verdiydim. Kendisi beni
göremedi. Biraz sonra taarruza kalkacağız. Belki ben dönemem. Arkadaşıma
söyleyin ben hakkımı helal ettim.’
Bosnalı, Kimi
Azerbaycanli, Kimi Adıyamanlı, Kimi Gürünlü, Kimi Halepli çok sayıda
yaralı getiriliyor…
Bunlardan biri Lapsekinin Beybaş Köyündendir ve yarası oldukça ağırdır.
Zor nefes
alıp vermektedir. Alçalıp yükselen göğsünü biraz daha tutabilmek için
komutanının elbisesine yapışır. Nefes alıp vermesi oldukça zorlaşır ama
tane tane kelimeler dökülür dudaklarından.
‘Ölme ihtimalim çok fazla… Ben bir pusula yazdım… Arkadaşıma
ulaştırın…’
Tekrar derin nefes alıp, defalarca yutkunur: ‘Ben…Ben köylüm Lapseki’li
İbrahim Onbaşından 1 Mecidiye borç aldıydım… Kendisini göremedim. Belki
ölürüm. Ölürsem söyleyin hakkını helal etsin’
‘Sen merak etme evladım’ der Komutanı, kanıyla kırmızıya boyanmış alnını
eliyle
okşar. Az sonra komutanının kollarında şehit olur ve son sözü de
’söyleyin hakkını helal etsin’ olur…
Aradan fazla zaman geçmez. Oraya sürekli yaralılar getiriliyor.
Bunlardan çoğu
daha sargı yerine ulaştırılmadan şehit düşüyor. Şehitlerin üzerinden
çıkan eşyalar, künyeler komutana ulaştırılıyor.
İşte yine bir künye ve yine bir pusula. Komutan göz yaşlarını silmeye
daha
fırsat bulamamıştır. Pusulayı açar, hıçkırarak okur ve olduğu yere
yığılır kalır. Ellerini yüzüne kapatır, ne titremesine ne de göz
yaşlarına engel olamaz…
PUSULADAKİ NOT:
‘Ben Beybaş Köyünden arkadaşım Halil’e 1 mecit borç verdiydim. Kendisi beni
göremedi. Biraz sonra taarruza kalkacağız. Belki ben dönemem. Arkadaşıma
söyleyin ben hakkımı helal ettim.’
- 4 Temmuz 2010
- 23.840
- 204
- 1.263
Ben lisedeyken Zirve mi ne öyle bir dergi vardı, her sayının son sayfasında bu tarz hikayeler olurdu çok severdim.
Ama aklıma geldi, korku öyküleri tarzında bir başlık tatlı olabilirmiş bunun haricinde.
Ama aklıma geldi, korku öyküleri tarzında bir başlık tatlı olabilirmiş bunun haricinde.
Ali Rıza DEMİR
10 Numara!
- 10 Mart 2011
- 11.399
- 3.327
- 1.618
Emin Empak
Aslan Üye
- 21 Kasım 2008
- 8.345
- 70
- 1.343
Ya uyuyamıyorum ne biçim hikayeler paylaşıyorsunuz be renktajlar.
Serbay Buğday
10 Numara!
- 3 Aralık 2008
- 10.111
- 3.101
- 1.948
Boşverin bunları da gidin bi' Sait Faik okuyun.. 
Rıfkı Karakülah
Ulubatlı Souness
- 8 Aralık 2008
- 35.654
- 10.258
- 2.168
ben uyuyamam artık kendimi biliyorum sabah 9da işe gidicem bir de :livid:
Serbay Buğday
10 Numara!
- 3 Aralık 2008
- 10.111
- 3.101
- 1.948
Serbay Buğday
10 Numara!
- 3 Aralık 2008
- 10.111
- 3.101
- 1.948
Rıfkı Karakülah
Ulubatlı Souness
- 8 Aralık 2008
- 35.654
- 10.258
- 2.168