Üye Görüşü Sistem ve Sabır

[Emre Bayulken]

Önsöz
Futbolda başarıyı yakalayabilmek için bazı şeyleri dikkate almalıyız. Bunlardan en önemlisi de sistem ve sabır olsa gerek.

Bunları yazmama Prandelli sebep oldu ama o değil de bir başkası olsa yine aynı şekilde yazardım; sistem ve sabır. Son günlerde Galatasaray çok karışık ve yine yeniden "teknik direktör gitsin yenisi gelsin" sesleri çok yükselmiş durumda. Büyük ihtimallde Prandelli gidecek. Ancak bunun net bir çare olmadığını aslında kendi futbol anlayışımız içinde debelenip durduğumuzu ve bu kısır döngüden bu düşünce yapısıyla asla kurtulamayacağımızı düşünüyorum. Benzer ifadeleri şuradaki yazımda da dile getirdim.

Bu sebeple futbol tarihine geçen ve hala hafızalarımızda taze olan bir kaç teknik direktörün hayatından ufak parçalar anlatmak istiyorum. İlk olarak bir kaç sene önce futbola veda eden Alex Ferguson'dan bahsedeceğim. Aşağıdaki bilgileri wiki'den derledim. Sıkılmadan okursanız süreci daha iyi takip ederseniz.

Alex Ferguson
Ferguson ilk teknik direktörlük kariyerine 32 yaşında part-time olarak haftalık 40£ aldığı East Stirlingshire'da başlıyor. Sıkı disipliniyle kısa zamanda ün yapıyor. Kulübün forveti Bobby McCulley sonrasında "o ana kadar kimseden korkmamıştım ama Ferguson daha başından beri dehşet bir o... çocuğuydu" diyecektir. Burada kısa bir süre kaldıktan sonra St. Mirren'den teklif alıyor. St. Mirren bulunduğu takımdan daha alt sıralarda olsa da East Stirlingshire göre daha büyük bir kulüptür ama Ferguson çalıştığı kulübe sadık olmak eğilimindedir. Ancak Jock Stein'in tavsiyelerini dinleyerek St. Mirren'e geçer.

1974-1978 arasında St. Mirren'de 4 yıl geçiriyor. Eski İkinci Lig'de diplerde olan ve sadece 1.000 kişilik kalabalığa oynayan takımda kayda değer bir değişim yaratıyor. 1977'de Birinci Lig'de şampiyon olurken keşfettiği genç yetenekler takıma ciddi katkı sağlıyor. Ligi kazanan takımın yaş ortalaması 19 iken, takım kaptanı Tony Fitzpatrick de 20 yaşındadır.

St. Mirren aynı zamanda Ferguson'u kovan tek kulüptür. Ferguson insafsızca kulüpten kovulduğunu iddia ederken 1999'da yayınlanan bir makaleye göre oyunculara yapılan yetkisiz ödemeler de dahil olmak üzere bir takım mukavele ihlalleri yüzünden kavulmuştur. Ferguson oyuncuların vergiden muaf biraz daha fazla para almasını istemiş ve bundan dolayı bölüm sekreterine karşı tehditkar tavırları nedeniyle suçlanmıştır.

1978 Haziran'ında Aberdeen'e teknik direktör olmuştur. Aberdeen İskoçya'nın önemli bir kulübü olmasına rağmen sadece bir kez ligi kazanmıştır. Takım uzun bir süre ligde yenilgi almamış olsa da ikinci olmuştur. Ferguson yaklaşık 4 yıldır teknik direktör olsa bile hala bazı oyunculardan gençtir ve onların saygısını kazanma konusunda sıkıntılar yaşamaktadır. Ertesi sene işler iyi gitmemiş takım İskoçya kupasında yarı finalde elenmiş, ligi de dördüncü bitirmiştir.

1979/80 sezonunda Aberdeen sezona çok zayıf başlasa da form grafikleri birden artmaya başlamış ve ligin son günü 5-0 kazanarak İskoçya liginde şampiyon olmuşlardır. 15 yıldan sonra ilk defa lig Rangers veya Celtic tarafından kazanılmamıştır. Ferguson artık oyuncuların saygısını kazanmaya başlamıştır. Katı bir disipline sahiptir ve oyuncuları ona "Furious Fergie (Öfkeli Fergie)" demektedirler.

Sonraki iki sezon kulüp şampiyon olamasa da 1982'de İskoçya Kupası'nı kazanır ve bu gerçek bir dönüm kapısı olacaktır. 1982/83 sezonunda Kupa Galipleri Kupası'na katılan Aberdeen finalde Real Madrid'i 2-1 yenerek Avrupa Kupası kazanan üçüncü İskoçya takımı olacaktır. O sene ve ertesi sene ligde yine Aberdeen şampiyon olur. 1985-86 sezonu kötü geçer ve takım ligde dördüncü olur. Ferguson artık kulüpten ayrılmak ister.

Ferguson 1986'da İngiltere'ye geçerek Manchester United'in teknik direktörü olur. Takımdaki bazı oyuncuların alkol problemi vardır ve fizik olarak kötü durumdadırlar. Ferguson disiplini arttırarak 21. sırada (sondan 2.) aldığı takımı sezon sonunda 11. sıraya taşır. İkinci sezonunda (87/88) takıma yeni katılan oyuncular önemli katkı sağlarlar ve ManU ligi Liverpool'un 9 puan ardından ikinci sırada tamamlar. Ligde sadece 5 maç kaybetmiş olmalarına rağmen 12 maç berabere kalmışlardır ve daha iyi olmaları için henüz katetmeleri gereken yolları vardır. Ertesi sene (88/89) 2 yıl önce Barcelona'ya giden Mark Hughes'un geri gelmesiyle herşeyin iyi gitmesi beklenirken takım ligi 11. sırada tamamlar ve FA Kupası 6. turda Nottingham Forest'a elenirler.

1989/90 sezonunda Ferguson paraya kıyar ve kadrousunu gelecek vaad eden oyuncularla doldurur. Sezonun açılış gününde eski şampiyon Arsenal'i 4-1 yenerek iyi bir başlangıç yaparlar. Ancak bunun devamı gelmez. Eylül ayında gelen 5-1'lik Manchester City bozgunu takımı fena etkiler. Bunu takip eden 8 maçın 6'sı kaybedilir ve 2 beraberlik alınır. Old Trafford'da "Üç yıllık bahaneden sonra hala herşey çöp ... defol git Fergie" sesleri yükselmeye başlar. Birçok gazeteci Ferguson'un kovulacağını iddia eder. Yönetim kurulu ona güvendiklerini açıklar.

Yedi maç galibiyetsizlik serisinden sonra FA Kupası'nda rakipleri Nottingham Forest olur. Nottingham o sıralarda iyi bir takımdır ve United'ı rahat elemesi ve Ferguson'un da kovulması beklenmektedir. Fakat United maçı 1-0 kazanır. Bu maç için Ferguson'un kariyerini kurtardığı söylenir. Finalde Crystal Palace da elerler ve Ferguson ManU başında ilk kupasını 4. sezonunda kazanmış olur, Fa Kupası.

1990/91 sezonunda United'un futbolu gelişim gösterse de hala bir tutarsızlık vardır ve ligi 6. sırada tamamlarlar. Bir önceki sezon FA Kupası kazanılmış olsa da hala Ferguson'un lig şampiyonlu kazanmasına şüpheyle bakanlar vardır. 1991/92 sezonunda da Ferguson beklentilerine ulaşamaz. Ferguson'a göre "medyanın çoğu bu ızdıraba onun hatalarının sebep olduğunu düşünüyordu". United sezonun çoğunu lider geçirse de şampiyonluğu Leeds United'a kaptırmıştı.

Takım 1992/93 sezonuna yavaş bir başlangıç yaptı. Kasım'ın başında 22 takımlı ligde takım 10. sıradaydı. Herkes United'ın ligi yine kaçıracağını düşünüyordu. Ancak Eric Cantona'nın takıma katılmasından sonra Mark Hughes ile iyi bir ikili oldular ve United 26 yıl aradan sonra ilk defa lig şampiyonu olmuş oldu. Bundan sonrası ise hem ManU hem de Ferguson için herşey peri masalı kıvamında geçti.

Jürgen Klopp
Klopp 1989-2001 yılları arasında FSV Mainz 05'de profesyonel futbol oynadıktan sonra 2001'de kulübün teknik direktörü oldu. Alt ligde oynayan Mainz 05 üst lige çıkmayı zorladı ancak iki sezon bunu elde edemedi. En sonunda 2003/04 sezonunda Bundesliga'ya çıkma başarısı gösterdi. Bundesliga'da 11. oldular ve UEFA Kupası'na katılma hakkı elde ettiler. Ertesi sene de 11. olduktan sonra 2006/07 sezonunda tekrar küme düştüler. Küme düşseler de Klopp takımın başında 2008'e kadar kalmaya devam etti.

Dortmund Thomas Doll ile 2007/08 sezonunu 13. sırada tamamlamıştı. Bu başarısızlığın ardından takımın başına Klopp geçti ve 2 yıllık sözleşme imzaladı. Dortmund ile ilk sezonunda ligi 6. ikinci sezonunda da 5. sırada tamamladı. Dortmund 2011/12 sezonunda 81 puan toplayarak Bundesliga'da rekor bir puanla şampiyon oldu. Bu puanın 47'si sezonun ikinci yarısında alınmıştı ve bu da ikinci bir rekor oldu. Bundan sonrası ikinci Dortmund efsanesinin başlangıcı olmuş oldu.

Sonuç
Dikkat edilirse Ferguson gittiği her takımda ilk sezonda başarıyı yakalayamış ama bir müddet sonra ciddi bir patlama yaratmıştır. St. Mirren'i 3. yılın sonunda şampiyon yaparken, Aberdeen ile ikinci sezonda şampiyonluğu yakalamıştır. Arada geçirdiği başarısız yıllar olsa da 5 yıl sonra takıma bir Avrupa Kupası hediye etmiştir. Buradaki başarılarının ardından daha göz önünde olan bir ligde ManU'nun başına geçmiş ve burada ilk kupasını ki o da lig şampiyonluğu değil ancak 4. yılında FA Kupası'nı alabilmiştir. ManU başında ilk lig şampiyonluğu ise 6. sezonda kazanmıştır. Türkiye şartlarında böyle bir süreç pek de mümkün değil görünüyor.

Tüm bunlar aslında özendiğimiz başarıların belli bir birikim sonrasında geldiğini göstermektedir. Öte yandan tüm bu ders çıkarılacak durumlar herhangi bir teknik direktörü getirelim ve senelerce takımın başında tutalım anlamına gelmemektedir. Ancak her teknik direktörün pozisyonu; onun kabiliyetleri, takımın mevcut durumu vs gibi ölçütler dikkate alınarak değerlendirilmeli ve buna bağlı olarak da beklentiler bu ölçütlere göre ayarlanmalıdır. Kulubün ve takımın durumu, gelen yeni teknik direktörün oyun felsefesi ve geçmiş kariyeri dikkate alınmadan herkes için 3-5 maç avans verilmesi ve sezon başında başarısızlık sebebilye görevlerine son vermeye yeltenmek Galatasaray gibi büyük beklentilere sahip kulüpler için ciddi bir stratejik hatadır.

Şimdiden yeni teknik direktör arayışları başlamış durumda. Mustafa Denizliler, Tucheller vs.. Yaşlı ve tecrübeli ya da genç ve gelecek vaad eden birileri. Yeni bir yapılanma, giden oyuncular, gelen oyuncular ve bunların etrafında filizlenen taraftarın hayalleri. İyi hoş şeyler de bugünden itibaren kupasız geçecek 2-3 yıla hazır mısınız.. ManU gibi Ferguson'a 6 yıl sabredebilir misiniz? Sabır limitlerimiz yine 3-5 maç ile sınırlı kalacaksa, işler kötü gittiğinde 10. resmi maçtan sonra yine homurtular yükselecekse bu forumda Galatasaray romantizmiyle yazılan taraftar görüşleri an itibariyle yüzümüzde sadece acı bir tebessüm bırakacaktır.

Jupp Derwall
Prandelli kötü teknik direktör olduğu için değil yanlış zamanda yanlış yerde olduğu için bugün bu noktada. Yeni nesil yaşı gereği geçmişi bilmez, araştırmayı da sevmezse hiç bilemez. 1959'da başlayan Türkiye 1. liginde Galatasaray'ın başında iki sezon şampiyon olmadan geçirip üçüncü sezonu gören iki teknik adam var. Birisi Gündüz Kılıç diğeri de Jupp Derwall'dir. 1961-63 arasındaki Gündüz Kılıç takımı üst üste iki kez şampiyon yapmıştır. 1963/64'te takımdan ayrılan Gündüz Kılıç yerine Çoşkun Özarı geliyor ama sezon sonunda Gündüz tekrar takımın başına geçer. 3 sezon takımın başında kalır ama şampiyonluk elde edemez. Galatasaray 1970-73 yılları arasında ilk sezon Brian Brich - Çoşkun Özarı ikilisi sonrasında sadece Brich önderliğinde üst üste üç kez şampiyon olur. Brich takımdan ayrılır ve Galatasaray 14 yıl sessizliğe gömülür, ta ki Jupp Derwall ile 1986/87'de tekrar şampiyon olana kadar. Galatasaray bu sessiz geçen 14 yıl boyunca hemen hemen her sene teknik direktör değiştirir. Aradaki tek istisna daha önce takıma üç şampiyonluk kazandıran Brian Brich'tir. Ona da en fazla iki yıl sabır gösterilir.

1974-1975 Don Howe - İngiltere
1975-1976 Jack Mansell - İngiltere
1976-1977 M. Allison - İngiltere
1977-1978 Fethi Demircan
1978-1979 Coşkun Özarı
1979-1980 Turgay Şeren
1980-1982 Brian Birch- İngiltere
1982-1983 Özkan Sümer
1983-1984 Tomislav İviç - Hırvatistan

Jupp Derwall Galatasaray'a geldiğinde beklentiler büyüktür. Derwall ilk senesinde şampiyonluğu getiremez, ligi 6. tamamlar ama 3 yıl sonra tekrar Türkiye Kupası'nı Galatasaray'a kazandırır. Kupa değerlidir çünkü sırasıyla Fenerbahçe, Beşiktaş ve finalde Trabzonspor yenilerek alınmıştır. İkinci sezon Galatasaray şampiyonluğa yaklaşır ama averajla ligi Beşiktaş'a kaptırır. Buna rağmen üçüncü sezon da yola devam edilir. Yarışta yine Beşiktaş ve Galatasaray vardır. Aslında ligi uzunca bir süre Samsunspor domine etmiştir ancak son haftalarda Beşiktaş ağırlığını koyar. Galatasaray cephesinde Derwall için homurtular artar. Takım üzerinde ciddi baskı vardır. Son üç maç öncesinde Beşiktaş 2 puan farkla liderdir. 36. haftada Beşiktaş çok tartışılan maçta Malatyaspor'a 1-0 yenilir. Puanlar eşitlenir ama averajla yine Beşiktaş liderdir. 37. haftada Beşiktaş Denizlispor ile 1-1 berabere kalarak liderliği Galatasaray'a kaptırır. Son maçta Galatasaray içerde Eskişehirspor'u da 2-1 yenerek 14 yıl aradan sonra şampiyon olur. Herşey birden tersyüz olmuş burun kıvrılmaya başlanan Derwall ve Galatasaray birden hem kendi kaderini hem de Türk futbol tarihini değiştiren adımı atmıştır.

Bugün sevgiyle yad ettiğimiz Derwall'e 3. sezonunda verilen tepki yukarda görülüyor. Biz bunları hep yaptık ve şu anda Pradelli ile yine yapmaya devam ediyoruz. O yüzden soruyorum Prandelli gitse rüyaları süsleyen teknik direktör gelse ManU gibi 6 yıl sabredebilecek misiniz, Dortmund gibi 2 yıl sabredebilecek misiniz... Ben hiç sanmıyorum ve Prandelli'nin de boşuna istifaya çağrıldığını, Galatasaray için yeterli yetenekte ve tecrübede olduğunu düşünüyorum. Ancak malesef yanlış yerde yanlış zamanda bulunuyor. Biz bu sabrı bir kere gösterdik onu da yüzümüze gözümüze bulaştırıyorduk. Hatta bulaştırdık da herhalde bize iyilik melekleri yardım etti. Keşke bir kere de olsa bu olanlardan gerçek anlamda ders alabilsek.

Kaynaklar:
Alex Ferguson - Wikipedia, the free encyclopedia
Manchester United F.C. - Wikipedia, the free encyclopedia.
Jürgen Klopp - Wikipedia, the free encyclopedia
1. FSV Mainz 05 - Wikipedia, the free encyclopedia
Borussia Dortmund - Wikipedia, the free encyclopedia
https://www.tff.org/default.aspx?pageID=545
https://www.galatasaray.org/tarih/pages/tarihteknikdirektor.php

 

[Alper Altun]

Emege saygi.

Ama bence Prandelli ile olmayacak bu is, cunku olumlu bir tane birsey bile yok.
Yoksa az da olsa bir pozitif gelisme gorsek insan bekler sabirli olmak ister, kendi adima soyleyebilirim bunu. Ama Prandelli ile olmayacak galiba.
Mancini ile olurdu daha iyi sartlarda mesela. Sabir gosterilseydi ve önu acilsaydi.

 

[Metehan Turan]

Oynanan futbol umut verirse goze hos gelirse kotu sonuclara ragmen sabir gosterilir ama gorunen koyde klavuz istemez.

 

[Hayri Cund]

Ferguson milyonda bir, ayni sabri Moyesa gosterilmedi misal

Her sene yoneticisi degisen ve yeni yoneticilerin hepsinin mudahil oldugu bir yerde sistem olmaz zaten

 

[Adnan Korkut]

derwall kendini kanıtlamış kurt bi hocaydı ona zaman verebilirsin, takımın oyununda ufak bi ışık görürsen yine hocaya fırsat verebilirsin ama bukadar rezalet bi futbol oynatan ve takımı her geçen gün batağa batıran bi adama zaman veremezsin. manchester fergosuna fırsat verdi çünkü bi ışık gördü onda ama moyese aynı fırsatı vermedi çünkü o da prandelli gibi takımı hergen gün çöplüğe çevirdi, vangaal hala bu çöğlüğü temizleyemiyor hasarı büyük oldu çünkü. biz de daha fazla hasar almadan prandelliyi derhal göndermeliyiz aklın yolu bir. ayrıca mancini zaman verilmeyi hakeden bi t.direktördü çünkü en azından takımın elle tutulur bazı yönleri ve zaman zaman oynadığı parlak maçlar vardı bu işi yapabileceğini az da olsa göstermişti, onu mahfeden burak,selçuk a.ş ve kötü deplasman performansıydı

 

[Halim Koçer]

ne iki yılı yahu, 2 ay 2. herşey rant, herşey güç. hep adamı olan haklı. adam pavalı köpeklev dedi susturdu. bizden bişey olmaz. inş prandelli ''bu hafta'' gitmez.

 

[Danyal Artemis]

Taraftar ve medya bunu yapan. Kimler geldi kimler gecti bu ulkeden. Kalici bi adam yok. Kervan boyle geldi boyle gider. Taraftar profilinin degismesi gerek ilk once, geberircesine iyi gunde destek olunuyor, biraz boka sardi mi isler anasina kufir yemis gibi tepki, yonetmlerde koltuk sevdasindan midir nedir hemen degistiriyo teknik direktoru. Aslinda degisen teknik direktorden fazla oluyor her seferinde, daha fazla transfer daha fazla zarar. Sonra tekrar teneke bagla gene ayni seyler falan...

SM-T110 cihazımdan Tapatalk kullanılarak gönderildi

 

[Metehan Turan]

Geretse keske sabir gosterilseydi ilk sene cok iyi futbol oynatti tromso faciasini ve 4-0 lik fb hezimeti haric guzelde oynatti ikinci senesi bariz şikeli seznda ve son macta sampiyonlugu bize kaptiran aziz hircinligi ikinci sezonu maf etti ama yinede iyi adam di.

 

[Adnan Korkut]

Taraftar ve medya bunu yapan. Kimler geldi kimler gecti bu ulkeden. Kalici bi adam yok. Kervan boyle geldi boyle gider. Taraftar profilinin degismesi gerek ilk once, geberircesine iyi gunde destek olunuyor, biraz boka sardi mi isler anasina kufir yemis gibi tepki, yonetmlerde koltuk sevdasindan midir nedir hemen degistiriyo teknik direktoru. Aslinda degisen teknik direktorden fazla oluyor her seferinde, daha fazla transfer daha fazla zarar. Sonra tekrar teneke bagla gene ayni seyler falan...

SM-T110 cihazımdan Tapatalk kullanılarak gönderildi

taraftardan önce yöneticiler değişmeli. ota bota milyonlar döküldüğünde salihlere yasinlere buraklara selçuklara burdissolara hajroviclere vs milyonlar verildiğinde bu taraftar bunlardan bi halt olmayacağını defalarca söyledi. üstelik manciniyi yollamışken bi alt versiyonu çağdışı italyan sisteminden bi hocayı takımın başına getirenler yine yöneticiler sonra taraftar gerçekleri söyleyince yine taraftar suçlu. tercihleri yanlış yapan yöneticiler suçlu, gerçekleri görüp gönderilmelerini isteyen taraftar değil.

 

[Hayri Cund]

bu ulkeye gelen yabanci hocanin niye geldigini de idrak etmek gerek

iyi oldugu iddia edilen adamlarin hepsi tatile geldi

 

[Bora Akıncı]

Koca dünya futbolunda saysan bir elin parmaklarını geçmiyor böyle isimler. Ve bu isimlere bakıldığında da genelde ya 70'li, 80'li yıllarda (yani futbolun öyle büyük bir sektör haline gelmediği, başarının hayati önem taşımadığı senelerde) ya da Klopp örneği gibi Mainz veya bundan 6-7 sene önceki Dortmund'da üzerinde başarı baskısı olmayan kulüplerde yaşanabiliyor böyle hikayeler. Bu 2-3 isim sadece istisnadır.

Yukarıda da söylenmiş, Ferguson'un yerine gelip 6 yıllık kontrat yapılan Moyes 6.ayında şutlandı. Hani bu tarz örnekler ne genel manada ne de günümüz şartlarında realist örnekler değil. Her zaman sabır başarıyı getirmez. Hatta çoğu zaman tam tersi oluyor, kazanılan başarılar gelecekte o kişiye karşı sabır ve kredi getiriyor. Bununda ne kadar doğru olduğu ayrı bir tartışma konusu.

 

[Fatih Gündoğan]

1980 yılını kendine kıstas alan bir insanı ciddiye alamıyorum.

 

[Şerafettin KOÇ]

Sadece oyuncu değişiklikleri ve rakibi analiz edememisinden dolayı defolup gitmesi bizim için en hayırlısı.

 

[Arif Ulu]

Welcome to Turkey

Sabır olmaz...başka plan gerek

 

[Emre Bayulken]

Bana kalırsa en büyük yanılgıyı "Prandelli'de biraz ışık olsa taraftar sabreder" cümlesiyle yaşıyoruz. Işık olsa da olmasa da taraftar sabretmiyor. Jupp Derwall ve ona yapılanlar aslında bunun en güzel örneği. Uzun yıllar şampiyon olamamış takımı yeniden potaya sokup lig ikincisi yapıyorsun, şampiyon olunan sezon şampiyonluk gelmese bile yine bir ikincilik garanti. Hatta son haftalarda herşey değişebilir bile ama taraftar daha ligin sonunu beklemeden Derwall'e yapmadığını bırakmıyor. Oysa o sezon (86/87) Galatasaray yine ikinci olsa bile Derwall ile devam etmeliydi ama sizce mümkün müydü? Büyük ihtimal sezon sonu istifa edecekti.

Keza Ferguson da özel birisi değil. ManU başında geçirdiği ilk 5 sezon hiç iyi şeyler olmuyor. İkinci sezondaki Liverpool ardından ikincilik biraz ışık gibi görünse de takım iyiye gideceğine her geçen sene kötüye gidiyor. Seri mağlubiyetler, rakiplerden fark yemeleri yaşıyor ManU. Ferguson sonrasında bu yıllar için kabus diyecektir. Biz ona bugün Ferguson diyoruz o günlerde ona taraftar defol git diyordu.

Bu başarı hikayeleri sadece geçmişte olur diye bir fikre katılmıyorum. Ferguson, Derwall, Klopp'un başarılarının geçmişle değil başka birşeyle alakası var. Tüm bu başarı hikayelerinin ortak noktası ManU, Dortmund, Galatasaray uzun yıllardan beri o dönemlerde şampiyon olamıyorlardı. Başarısızlık kanıksanmıştı ve bir kişide hasbel kader karar kılınıp başarısız olsa da yola devam edilmişti. Pek tabi bunda o teknik direktörün de belli gayreti vardır. Oysa uzun bir başarı hikayesinden sonraki değişimlerde kulüp aynı ivmeyi koruyup kısa yoldan başarı istiyor. ManU'nun Ferguson'a sabredip, Moyes'i göndermesi, üst üste 3 sezon şampiyon olan Galatasaray'da Brich gittikten sonra 1973/87 arasında her sene teknik direktör değiştirmesi, Dortmund'un şaşalı yıllarından sonra düşüşe geçip başarısızlığa tahammülü olmaması ama değişimlere rağmen toparlayamaması, I. Terim döneminden sonra Galatasaray'ın bir türlü toparlayamaması ve bir teknik direktörde istikrar sağlayamaması bu sebepten.

Başarılı geçen III. Terim döneminden sonra yine başarısızlığa tahammülümüz yok ve yine sık sık değişime gidiyoruz. Oysa bırak statüyü korumaya çalışma kader ortağı teknik direktörünü seç ve ne olursa olsun arkasında dur. İstersen on maç arda arda 5-0 yenil. Başarı elbette gelecektir.

 

[Deniz Aslan]

Alex Fergusson: +9 sabirli olup sistemi oturtmak lazim itemi

 

[Murat Kayanda]

Emeğe saygı ,
ama realist olmak gerek , başka bir dünyada yaşıyoruz artık ,
hem ingiltere yada almanya bize çokta örnek gösterilmemeli bu konuda , kurumsallığın zirvesindeki bir klüp olan Bayern bile son yıllarda bir sürü TD değiştirdi , şampiyon yapana bile sabretmedi yeri geldi şutladı ,
ispanyaya bakın başarısız olan kalmıyor , italyada keza öyle ,
eğer başarı şart ise , baskı yüksek ise ,
sabır yok , aslında günümüzde bazı açılardan sabırın olmamasıda daha iyi .....

 

[Tugay Sera]

adamlar 25 yılı geçik sabır göstermişler şampiyon olunsun diye,bence çok Ferguson'luk bi olay olmayabilir gibi,bizde zaten ölüm yaşı 55-60,milyonca taraftar gözü açık gider sabır uğruna.

 

[Fahri Aksoy]

Eger Prandelli takimin gerçeklerini görüp müdahale etseydi taraftar sabir gösterirdi zaten. Ama sen iki senedir sabotaj yapan, takimi bölen o iki kafadari zorla gözümüze sokarsan sabir mabir gösteremeyiz. Oynattigi takim 100 km anca mesafe yapabiliyor. Neyine sabir gösterelim bunun? Bruma, Telles, Koray, Emre kenarda çürüyor bu hala bize o iki sabotajciyi izlettiriyor. Galatasaray'in bu çag disi zihniyetten kurtulmasi lazim. yenilikci hoca gelsin. Mesela dün gençlerle sahaya çiksan 1-0 yenilsek üzülmezdim. Ama asalaklar bize artik 4'er 4'er yediriyor. Beceriksiz hocada anca izliyor. Gençlerle çiksak maça 4-0 yenilmezdik. Bunu anlayamayan hoca defolsun gitsin. sabir mabir yok.

 

[Murat Kayanda]

Spoyler

Bana kalırsa en büyük yanılgıyı "Prandelli'de biraz ışık olsa taraftar sabreder" cümlesiyle yaşıyoruz. Işık olsa da olmasa da taraftar sabretmiyor. Jupp Derwall ve ona yapılanlar aslında bunun en güzel örneği. Uzun yıllar şampiyon olamamış takımı yeniden potaya sokup lig ikincisi yapıyorsun, şampiyon olunan sezon şampiyonluk gelmese bile yine bir ikincilik garanti. Hatta son haftalarda herşey değişebilir bile ama taraftar daha ligin sonunu beklemeden Derwall'e yapmadığını bırakmıyor. Oysa o sezon (86/87) Galatasaray yine ikinci olsa bile Derwall ile devam etmeliydi ama sizce mümkün müydü? Büyük ihtimal sezon sonu istifa edecekti.

Keza Ferguson da özel birisi değil. ManU başında geçirdiği ilk 5 sezon hiç iyi şeyler olmuyor. İkinci sezondaki Liverpool ardından ikincilik biraz ışık gibi görünse de takım iyiye gideceğine her geçen sene kötüye gidiyor. Seri mağlubiyetler, rakiplerden fark yemeleri yaşıyor ManU. Ferguson sonrasında bu yıllar için kabus diyecektir. Biz ona bugün Ferguson diyoruz o günlerde ona taraftar defol git diyordu.

Tüm bu başarı hikayelerinin ortak noktası ManU, Dortmund, Galatasaray uzun yıllardan beri o dönemlerde şampiyon olamıyorlardı. Başarısızlık kanıksanmıştı ve bir kişide hasbel kader karar kılınıp başarısız olsa da yola devam edilmişti. Pek tabi bunda o teknik direktörün de belli gayreti vardır. Oysa uzun bir başarı hikayesinden sonraki değişimlerde kulüp aynı ivmeyi koruyup kısa yoldan başarı istiyor. ManU'nun Ferguson'a sabredip, Moyes'i göndermesi, üst üste 3 sezon şampiyon olan Galatasaray'da Brich gittikten sonra 1973/87 arasında her sene teknik direktör değiştirmesi, Dortmund'un şaşalı yıllarından sonra düşüşe geçip başarısızlığa tahammülü olmaması ama değişimlere rağmen toparlayamaması, I. Terim döneminden sonra Galatasaray'ın bir türlü toparlayamaması ve bir teknik direktörde istikrar sağlayamaması bu sebepten.

Başarılı geçen III. Terim döneminden sonra yine başarısızlığa tahammülümüz yok ve yine sık sık değişime gidiyoruz. Oysa bırak statüyü korumaya çalışma kader ortağı teknik direktörünü seç ve ne olursa olsun arkasında dur. İstersen on maç arda arda 5-0 yenil. Başarı elbette gelecektir.

Bir iki gün evvel yazmıştım , bizim aslında yeni bir derwall yada feldkamp'a ihtiyacımız var , yeniden kapsamlı bir modernizasyona girmemiz lazım , 1992-1993 ten beridir bu tip kapsamlı bir modernizasyon yapılmadı , hep sezonu kurtaracak adımlar atıldı kadrolar , antrenörler değişti ,
aslında FT 2011-12 'nin cesaretiyle bunu yapıp daha da ileriye taşıyabilir ve kadro değişiminden gerçek bir modernizasyona gidebilirdi ama maalesef 2012 yazında olabilecek en ters şeyleri yaptı ......
Bugün bize bu modernizasyonu yapabilecek , yaparkende ışık verebilecek hatta başarıyıda getirebilecek kim var yabancı olarak ,
yada yerli olarak kim var bana kalırsa yerli olarak bir tek Abdullah Avcı bu vizyona sahip !