Benzer değil ama ümitsizlik değil de çekinme anlamında puan kaybını yazdığım tek ekip Hatay, diğerlerini rahat geçeriz diyordum.
Yanıldım. Buraya kadar gelirken fazlaca ve beklenmedik kayıplar yaptık. Hiç ummadığımız şeyler oldu. Tabii oyun kaynaklı.
Hata bizim yani. Bahane de üretmiyorum. Ama nedense aklıma yine 11-12 yılında, karlı soğuk bir havada oynadığımız Sivas maçı geliyor.
O dönemde en çok çekindiğim maçlardan biriydi ve herkes kayıbı kaçınılmaz görüyordu.
O sosyal medyada biraz kuyruğunu dik tutan kişilerdendim o sene. Ama ben bile o skorla alırız diye düşünmüyordum...
Neden bilmiyorum her bu maça baktığımda o maçı yaşıyorum sanki
Dönüp bakıyorum, çok imkansız yani. 0-4 bitmişti o maç.
Şimdi eksikler de bir dolu, oyunumuz ortada...Niye böyle hissediyorum bilmiyorum.
En son fbyi yenip liderliği aldığımızda benzer dönemin aramızdaki maçını anımsamıştım. 3-1 biten...
Keşke olsa. Olsa diyorum da Fatih hoca tekrardan kazanan diye bozmaz da diye korkuyorum...
Bizi neden böyle düşüncelere ve ümitsizliğe ittin ki...
Şu an çok umutsuz olacak bir şey yok aslında matematiksel tablo olarak ama mental olarak böyleyiz.
