- 17 Ağustos 2009
- 44.168
- 33.280
- 3.448
Okan Buruk, Fenerbahçe’ye karşı bir başka zaferini kutlarken bir el omzunun üzerinden uzandı ve burnunu sıktı.
Galatasaray teknik direktörü, hakemlerle tokalaşmış ve taraftarlarının bulunduğu tarafa yönelmek üzereyken, o anda gelen burun sıkma hareketiyle, en hafif tabirle, büyük bir sürpriz yaşamıştı. Victor Osimhen’in attığı iki golle Galatasaray, Şükrü Saracoğlu Stadı’nda ezeli rakipleri Fenerbahçe’ye karşı Türkiye Kupası çeyrek finalinde 2-1 kazanmıştı. Bu sahnede Mourinho’nun yaptığı hiç beklenmedik bir hareketti.
Bunu yapan kişi kim mi? O kişi Jose Mourinho, o gece Okan Buruk’un rakip teknik direktörüydü. Buruk yere kapaklandı, sanki ciddi bir zarar görmüş gibi burnunu tutuyordu. Ama Buruk’un kendi itirafıyla bu, biraz da abartılı bir tepkiydi.
Buruk gülerek anlatıyor: “Ben futbolcu gibiyim, hemen kendimi yere attım” diyor gülerek. "Biraz abarttım, evet. Ondan böyle bir şey beklemiyordum. Hakemlerle el sıkışıyordum, ben diğer tarafa gidiyordum ve galibiyetimizi kutluyordum, o da yanıma geldi. Normalde maçtan sonra görüşüp el sıkışırdık.”
Bu kadar başarıdan sonra oyuncular, teknik direktörler ve takımlar nasıl motive kalır? Açlık azalır mı? Keskinlik kaybedilebilir mi? Zaferi sevinçten çok bir rahatlama olarak mı görmeye başlıyorsunuz?
Buruk şöyle açıklıyor:
“Biz Galatasaray’ız: tüm maçları kazanmalıyız. Geçen yıl, şampiyonluğu garantilememize iki maç kala, bu maçları final gibi oynadık. Galatasaray asla ‘yeter’ demez.”
Buruk’un takımı üst üste üç şampiyonluk kazandı. Peki üçten daha iyisi ne? Dört! Buruk, Fatih Terim yönetimindeki, 1996-2000 arasında dört yıl üst üste şampiyon olan efsanevi takımın bir parçasıydı. Dolayısıyla o başarıyı yakalama ve hatta geçme ihtimali, Buruk’un en büyük motivasyonu.
Terim döneminden gelen bir başka motivasyon da şu: 2000’de UEFA Kupası’nı kazandılar. Bu başarıyı hâlâ başka hiçbir Türk takımı başaramadı. Galatasaray için Avrupa’da kupa kazanmak hâlâ büyük bir motivasyon. Eğer bu yıl dördüncü kez üst üste Süper Lig kazanılırsa ve üstüne Avrupa’da da bir şey eklenirse, bu motivasyon devasa olur.
Buruk şunu ekliyor: “Benim için oyuncu olarak o kupa çok önemliydi. Dört yıl üst üste Türkiye şampiyonuyduk, sonra UEFA Kupası’nı aldık. Bu yıl senaryo aynı: dördüncü şampiyonluk peşindeyiz ve Avrupa’da da bir şeyler kazanabiliriz. Bunlar hayallerimiz. Bu yıl bizim için çok önemli.”
Ama işleri kolay değil. İlk grup maçı Eintracht Frankfurt deplasmanında 5-1'lik bir mağlubiyet yaşadılar. Önlerinde Slot'un Liverpool'u, Simeone’nin Atletico Madrid’i ve Guardiola’nın Manchester City’si var.
Buruk için bu, dünyanın en büyük teknik adamlarıyla kozlarını paylaşma fırsatı. Okan Buruk en çok hayranlık duyduğu hoca olan Guardiola hakkında: “Her zaman sorunlara çözüm buluyor” diyor.
“Geçen yıl Mourinho ile oynamak benim için çok önemliydi. Genelde Türkiye'deki en önemli sınav Galatasaray - Fenerbahçe maçları oluyor, Avrupa'da ise Galatasaray - Manchester City gibi maçlar oluyor. Ama ben Pep’e karşı bir şey başardıysam, bunu kariyerimde özel bir yere koyabilirim.”
Buruk, ana hedefinin görevde kalmak olduğunu vurguluyor. Ama Avrupa’da iz bırakmanın yanında, üst üste 4. hatta belki de 5. Süper Lig şampiyonluğunu da almak istiyor. 51 yaşında ama hâlâ önünde uzun bir yol olduğunu söylüyor.
“Bu yıl Şampiyonlar Ligi kariyerim için çok önemli. Galatasaray için de öyle. Premier League teknik adamlar için çok büyük bir meydan okuma, büyük bir lig. Ama benim için en önemlisi Galatasaray’la daha çok kupa kazanmak. 11 yaşında Galatasaray altyapısına girdim, şimdi 51 yaşında Galatasaray’ın teknik direktörüyüm. Bu çok büyük bir onur. Burada kalırsam daha çok rekor kıracağımıza inanıyorum.”
Okan Buruk interview: Mourinho battles, Galatasaray ambitions and the lure of the Premier League
The 51-year-old has an impressive record domestically and is now hoping to make an impact in Europe as his side host Liverpool
www.nytimes.com
