- 18 Şubat 2011
- 139.925
- 62.574
- 5.478
Dünya Kupası maçlarının naklen yayın hakkını TRT nasıl aldı bilmem, araştırmaya muhtaç bir konudur, ama bana sorarsanız altında bir katakulli olduğu tahmin edilebilir.
Neyse, konumuz o değil.
Amatör bir futbol izleyicisiyim. Ama bu laçkası çıkmış kurumun maç anlatıcıları, maç izleme keyfini bize zehir zıkkım ediyorlar. Taraf tutuyorlar ve bu ülkeye oniki yıldır musallat olan bölücülüğü körüklüyorlar, adam gibi maç izlemek isteyen bizleri ister istemez karşı tarafı tutmaya zorluyorlar.
Orada, bize coğrafya ve kültür olarak uzak yerlerde, bize empoze edilen futbol anlayışına çok uzak şeyler oluyor. Kimse kimsenin şortunu çekmiyor, ayağına basmıyor. Orada dört maç yapsa hakeme itirazdan dört kez sarı kart görecek olacak olan Emre Belozoğlu futbolunun yerine, dört maç boyunca hiçbir oyuncu hakeme itirazdan sarı kart görmüyor. Hollanda maçında çok geriye düşen İspanya hariç. O da Akdenizlidir, “bizdendir”. Ama onlar bile çamura yatıp, bizimkilerin bir zamanlar İsviçre maçında yaptıkları gibi rakiplerini dövmüyorlar.
Yanlış da olsa penaltı kararlarında kimse hakemi dövmüyor, bizim TRT anlatıcıları hariç. Bizim anlatıcılar maç sonuna kadar o kararı kendi kendilerine tartışıyorlar. Maçı bir yana bırakıp hakemlerin her kararına itiraz ediyorlar, ellerinden gelse, her golde bizde alışıldığı “al ileri, git geri” yapacaklar.
***
Şimdiye kadar 4 maç oynandı. Hepsini izledim. Dördünden de örnek vereyim:
1) Brezilya-Hırvatistan: Hırvatistan’ın penaltıdan bir gol kazanmasından itibaren anlatıcı bu takımı tutmaya başladı ve Brezilya’ya bir ders vereceğini söylemeye başladı. Hırvatistan’a olan bütün sempatimizi “sıfırladı”. Aradan yıllar geçmiş olan turnuvada Brezilya’nın bizi nasıl yendiğini anlatıp nefreti körüklemeyi sürdürdü. Bizi karşı tarafı tutmaya zorladı ve sonuçta maçı Brezilya 3-1 kazandı. Anlatıcı mahcup olmadı.
2) Meksika-Kamerun maçı boyunca Meksika’yı tuttular ve bu kez başardılar. Meksika 1-0 kazandı. Anlatıcı kazandı.
3) İspanya-Hollanda: Çok önemli bir maçtı. Koltuğumuza oturup keyifle izlemeye başladık. O da ne? Anlatıcı dünya şampiyonu İspanya’nın Hollanda’yı çok kolay dize getireceğinden bahsetmeye başladı. Hele İspanya 1-0 öne geçtikten sonra anlatıcı için maç bitmişti. Bizi zorla Hollanda taraftarı yaptı. Hollanda maçı 5-1 kazandı. Anlatıcının yüzü bile kızarmadı.
4) Şili-Avustralya: Bu kez anlatıcı TRT’nin “çok ünlü” futbol yorumcusuydu. Birinci dakikadan itibaren Şili’yi tutmaya başladı. Şili ilk golü attıktan sonra “Şili gol rekoru kıracak, Avustralya bu turnuvanın en zayıf halkası” dedi. Bizi hiç tanımadığımız Avustralya’nın taraftarı haline getirdi. Bilmediği bir şey vardı. Avustralya’nın teknik direktörü bir Yunanlı’ydı ve Yunanistan futbolu savunmaya dayanırdı; sadece savunma yaparak Avrupa şampiyonu olduklarını kimse unutmamıştı. Ama bizim “ünlü” yorumcunun bundan herhalde haberi yoktu, ya da unutmuştu. İlk devre sonunda Avustralya durumu 2-1 yapmıştı. İkinci devre başladığından itibaren bizim “futbol uzmanı” Şili’ye desteği sürdürdü, hatta “sözümün arkasındayım, gol rekoru kırılacak” demeyi ihmal etmedi. İkinci yarı Avustralya çok gol kaçırdı. Bizim ünlü anlatıcı “Bu Şili İspanya karşısında hiçbir şey yapamaz” demeye başladı. Maç 3-1 bitti. Bizimki, rekor kırılmasa da mutluydu.
Anlatıcılar “iddialarında” 2-2 berabere kalmışlardı.
***
Kardeşim, taraf tutacağınıza gidin müşterek bahis oynayın ve bizi rahat bırakın.
“Alışmış kudurmuştan beterdir” derler, lütfen bu işi Türkiye’deki futbol yerine süren curcunaya karıştırmayın. Bırakın ağzımızın tadıyla gerçek futbolu izleyelim.
Yoksa, ya televizyonun sesini iyice kısacağım, ya da maçları yabancı kanallardan izleyeceğim.
Dede Çelebi
Odatv.com
