- 31 Mart 2012
- 30.910
- 6.093
- 1.633
biz öööle kendi hayatımızı efendi gibi yaşamaya çalışırken
ne biliyim...
sağa sola salça olmadan...
belki en büyük keyfimiz...
güneşin allahına kadar vurduğu altın sarısı biramızı yudumlarken...
birbirimize aşk acılarımızı, "pardon! gözüme toz kaçtı!" hissiyati içinde fısıldarken...
bacağımıza sürünüp duran bir kediyi okşarken,
"ooluum bu kedi hayvanı var ya, tekamül zincirinin en son halkası lan...
"buda'dan bile daha bilge lan bu hayvan!" şeklinde naif muhabbetlerimizi yaparken...
kanımızı dökerek kurduğumuz ayyaş cumhuriyetin en aşşağılık başkentleri aksaray meyhanelerinde
ileri karakolları olan parklarda...
gökte sadece sahici bir dolunay...
elimizde güzel marmara...
şehrin g*tünde pireler uçuşurken...
ve biz terkedilen bir sevgili nasıl üşürse..
işte ööle üşürken...
ve daha onyedi...onyedi... onyedi... iken aşk konuşulur dimi..
hayır biz senin adını fısıldıyorduk Galatasaray
bunu hiç bilmeyeceksin!
gecenin ç*künde her türkgh babası gibi ayyaş bir babanın sızmasını bekledikten sonra
yine boynumuzda sarı-kırmızı kaşkollar
elimizde sarı kırmızı pankartlar... bir militan gibi toplum polislerinden kaçarken...
ve bütün yaşıtlarımız...
geceleri... gayrimeşru bu şehrin gayrimeşru duvarlarına kahrolsun faşizm yazarken
biz geceleri aynı duvarlara... En büyük Cimbom yazdık
ve bütün yaşıtlarımız gündüzleri mütemadiyen fenerli iken
biz aleme inat seni sevdik
komik olan şuydu
tarihin en zavallı dönemiymiş meğer
hiç şampiyon olamazdın o zamanlar
biz de zaten farkında diildik... hep güsel marmaraydık çünki
daha on yedi, on yedi on yedi bile diildik...
neden gaassaray? diyenlere...
because, güsel marmarayla güzel gidiyor! derdik...
ki bunu hiç bilmezsin...
daha on yedi on yedi on yedi bile diildim diyom... alooooooo?
ulan gaassaray! söyleyecek o kadar çok şeyim var ki sana!
ulan! anlatacak o kadar çok hikayem var ki gaassaray!
anam avradım olsun hiç bilemeyeceksin!
bu kediler var ya... çok enteresan hayvanlar abi...
ne biliyim...
sağa sola salça olmadan...
belki en büyük keyfimiz...
güneşin allahına kadar vurduğu altın sarısı biramızı yudumlarken...
birbirimize aşk acılarımızı, "pardon! gözüme toz kaçtı!" hissiyati içinde fısıldarken...
bacağımıza sürünüp duran bir kediyi okşarken,
"ooluum bu kedi hayvanı var ya, tekamül zincirinin en son halkası lan...
"buda'dan bile daha bilge lan bu hayvan!" şeklinde naif muhabbetlerimizi yaparken...
kanımızı dökerek kurduğumuz ayyaş cumhuriyetin en aşşağılık başkentleri aksaray meyhanelerinde
ileri karakolları olan parklarda...
gökte sadece sahici bir dolunay...
elimizde güzel marmara...
şehrin g*tünde pireler uçuşurken...
ve biz terkedilen bir sevgili nasıl üşürse..
işte ööle üşürken...
ve daha onyedi...onyedi... onyedi... iken aşk konuşulur dimi..
hayır biz senin adını fısıldıyorduk Galatasaray
bunu hiç bilmeyeceksin!
gecenin ç*künde her türkgh babası gibi ayyaş bir babanın sızmasını bekledikten sonra
yine boynumuzda sarı-kırmızı kaşkollar
elimizde sarı kırmızı pankartlar... bir militan gibi toplum polislerinden kaçarken...
ve bütün yaşıtlarımız...
geceleri... gayrimeşru bu şehrin gayrimeşru duvarlarına kahrolsun faşizm yazarken
biz geceleri aynı duvarlara... En büyük Cimbom yazdık
ve bütün yaşıtlarımız gündüzleri mütemadiyen fenerli iken
biz aleme inat seni sevdik
komik olan şuydu
tarihin en zavallı dönemiymiş meğer
hiç şampiyon olamazdın o zamanlar
biz de zaten farkında diildik... hep güsel marmaraydık çünki
daha on yedi, on yedi on yedi bile diildik...
neden gaassaray? diyenlere...
because, güsel marmarayla güzel gidiyor! derdik...
ki bunu hiç bilmezsin...
daha on yedi on yedi on yedi bile diildim diyom... alooooooo?
ulan gaassaray! söyleyecek o kadar çok şeyim var ki sana!
ulan! anlatacak o kadar çok hikayem var ki gaassaray!
anam avradım olsun hiç bilemeyeceksin!
bu kediler var ya... çok enteresan hayvanlar abi...
