"Kimsenin hatırlamasını beklemiyorum. Artık kimse hatırlamıyor. Zamanla tüm arkadaşlarımı kaybettim... Doğum günüm benim için sıradan bir gün oldu; artık özel bir kıvılcım hissetmiyorum. Bazen onu atlayıp 11 Mayıs'tan 13 Mayıs'a direkt geçebilmeyi diliyorum çünkü ailem dışında hiç kimse umursamadığında sadece benimle ilgili bir gün geçirdiğim için suçlu hissediyorum. Neredeyse yanlış geliyor. Ailem umursuyor ve her zaman umursayacak; bunun için minnettarım. Ama artık kimse bana ulaşmıyor; kimse hatırlamıyor, kimse umursamıyor ve kimse hatırlamak istemiyor. Kendimi oldukça değersiz hissettiriyor. Gerçekten bir doğum gününün tadını çıkardığım son zaman liseydi.
Yağmurlu bir günde araba sürmeye çıkıyorum; araba sürmek bana her zaman geçici bir huzur verir.