1 değil kaybetseler de 4 bırakalım şu Gökhan Gönül ağızlarını.
Oynanmamış hiç bir maça önceden don biçilmez, biçersen kaybeden, strese giren sen olursun.
Tabi ki de iç saha maçı, iyi konsantre olursak bize yakın, ama 2 sene önceki Süper Final 1-2'i biten maçı izleyen varsa anlar ki herkes girmeyince girmez o top.
O maça aslanlar gibi çıkıp farklı kazanıp daha da yarışı lehimize çevireceğimize inancım tam. Ama o kadar sadece.
İnanana ve çalışana Allah verir. Ama işi hava atma kibir boyutuna getirene de aksine başarı/istikrar ne derseniz diyin onu nasip etmez.
Bu maç özelinde ise yapacağım yorum. Büyük takımların 2 maç üst üste yenilmesi rakip zorda olsa kolay değil.
Maça atanan hakeme bakınca zaten dediğimi daha da iyi anlarsınız. Yunus Yıldırım ile adamların galibiyet yüzdesi son 2 yılı çıkarın %90 civarı, onlar ile birlikte de %80 falandır. Beraberlikte işimize yarar bu açıdan değerlendirecek olursak.
Yeter ki biz kazanalım, kırılma maçları belli zaten
Beşiktaş-Fenerbahçe
Galatasaray-Beşiktaş
Galatasaray-Fenerbahçe
Trabzonspor-Fenerbahçe
Trabzonspor-Galatasaray
Şu an Sivas'ta kaybetseler bile biz bu maçları kazanamazsak yine olmaz.