Romanya'dan geliyorum...Hagi'den... Aman aman!...Sizlerden iki gün uzak kaldım. Sanmayın dalga geçtim... Romanya'ya gittim. Orada mükemmel bir maç vardı bizim medya yine uyudu... Brezilya ' Romanya takımları karşılaştı... 1994 Dünya Şampiyonasının rövanşı olarak.... Bütün şöhretler oradaydı... Başta Hagi! Onunla da konuştum... Neler neler söyledi...
Sasa Ilıç nasıl, 10 numara olur mu'
- Bilmiyorum. Sasa kim?
- Partizanlı...'
- Tanımam... Ben konuşmam!...
- Iliç 10 numara olur mu'
- Herkesin kaderi alnında yazar! Sırtında değil! Ben 10 numara olurken rekorlara 18 yaşında başladım. Çok çalıştım. Çok gurbete çıktım. Alkol almam, sigara içmem...
-Neden Galatasaray'dan istifa ettin'
-Etmedim ettirildim... Ben istifa etmezdim çünkü başarılıydım.
-Nasıl yani'
-Konuşturma beni...
-3. lük başarı mı'
-Evet. Önceki senenin yarısında dağılmış bir takım aldım... Fizik ve moral açıdan çok eksiklerimiz vardı bu yıl onardık ve ligi sonuna kadar şampiyonluk çizgisinde götürdük. Bu kadroyla başardık. Ben kendimi yırttım, sona kadar geldim... Ölmüş takımı dirilttim, son nefeste beni öldürdüler, ama hepsi yaşıyor!
- Kalsaydın n'apardın?
-Galatasaray'ı şampiyon yapardım. Geçen sene de olacaktık Gençlerbirliği maçında yalnız bırakıldım! Beni ve takımı korumadılar... Çok üzgünüm... Olmaz böyle şey! Trabzon'a yenildiğimiz hafta herkes bağırdı, isyan etti. Evet Trabzon'a yenildik. Ama kendi sahamızda Gençlerbirliği'ne yenildiğimizde kimseden çıt çıkmadı! Herkes sustu. Yönetim beni yalnız bıraktı. Bi sorun bakalım neden' Bi sorun!
-Yönetim şampiyon olmak istemedi mi?
Benim şampiyon olmak istediğim kadar onlar da istese olurduk! Futbol şampiyonluk ister olmazsa hoca gider! Gelmek üzere gider!... Çünkü ben başarılıydım. Galatasaray'ı çok seviyorum. Onun için üzgünüm.
-Gerets ne yapar?
-Ona sorun. Ben kimsenin hakkında konuşmak istemem. Ancak iş yönetimde biter. Bana yaptıkları gibi yaparlar Gerets'i de yalnız bırakırlarsa olan Galatasaray'a olur! Ben Hagi idim; UEFA Kupalı Hagi. Süper Kupalı Hagi... Galatasaray'ı 8 yıldır tanıyordum. Bu benim avantajımdı. Türkiye'yi tanıyordum. Gerets daha bi şey bilmiyor! Benim Gerets'den farkım var! Ben şampiyon olmak için istediğim futbolcuları yönetime bildirdim ama alınamadı! Yine de çok başarılıydık. Bir Ribery geldi o kadar...
-Ribery de gitti!
-Hocasına sahip çıkmayan futbolcusuna çıkar mı?
-Ya Mondragon
-Şımarmıştı... Uyanıktı... Her sene sorun çıkartıyor sonra el öpüyordu. El öptükçe ömrü uzayacak sandı herhalde... Ama Canaydın zeki adam onun gibi elli tanesini dize getirir.
-Sen de özür dilemiştin Başkan Canaydın'dan.
-Evet diledim ama olay farklıydı. Yönetim içinden rahatsız edildim... Dayanamadım ben de konuştum. Çünkü bir takımın güçlü olabilmesi için her şeyin iyi gitmesi lazım. Sürtüşmenin olduğu yerde başarı olmaz. Başkan Canaydın çok üzülmüş. Ben de o üzüldüğü için üzüldüm ve özür diledim, söylediklerim için değil. Çünkü beni zor durumda bırakanlar oldu...
-Kimdi bunlar?
-Asla söylemem. İsimlerle işim yok. Ahmet olmuş Mehmet olmuş... Yönetim beni yalnız bıraktı, hepsi bu!... Polemik istemiyorum. Lütfen Tanburacı... Kimseyi kırmak istemem çünkü Galatasaray'ı çok seviyorum. Onun için çok çalışmak istiyorum. Galatasaray büyük kulüp.
-Ya Fenerbahçe?
Fenerbahçe'yi tanımam! Ben Avrupalıyım. Galatasaray da Avrupalı... Lig maçlarında Fenerbahçe de 17 rakipten biri. Büyük camia saygım var ama Galatasaray'dan başka ekip tanımam.
-Fenerbahçe'ye gelir misin?
-Şeref duyarım ama Galatasaraylılar çok üzülür. Onların da 10 numarası var; Alex. Bırakın kendi hocalarını kendileri yaratsın!... Ben kendimi Galatasaray için adadım. Galatasaray'ın Avrupa başarıları için varım. Bu bir amaç. Ben ve eşim Türkiye'yi çok seviyoruz. Bir gün yine geleceğiz. Kısmetim Türkiye'de, bindiğim dalı kesmem. Şimdi boştayım. Türkiye'den teklif gelirse bakarız, ama Galatasaray her zaman öncelikli...
