Ülkenin genel probleminin spora yansıması olarak değerlendiriyorum.Hep hayali düşman yaratma,kutuplastirma,bahane üretme, kendi üzerine düşeni yapmayıp suçu başkasına atma, mağdur-fakir edebiyatı; başka bir deyişle 100 alınca ben çalıştım aldım,10 alınca hoca beni bıraktı ruh halinin tezahürü... Hakem, hâkim,hekim hep aynı kökten gelir ve bir konu hakkında hüküm (karar) verirler.Ülkedeki insan profili diğer hüküm vericilerde ne kadar güvenilir ise hakemlerde de güven aralığı o kadardır.Özetle hakemler de bu toplum içinden çıkmış bir nevi toplumunun yansımasıdır.
Son olarak bize düşen tıpkı son iki şampiyonlukta olduğu gibi bu gerçeği unutmadan saha içinde güçlü kalarak en iyisini yapmaktır.Yaparsak şampiyon olacağımızı hepimiz biliyoruz, bahane üretip saha dışına çıkarsak geçen seneki Fenerbahçe'nin hâline düşeriz.