şu an bilgisayarımda dünyanın en iyi oyunları var ama ben age of 4 oynuyorum. çünkü age of 1 ilk çıktığında ikizim ile birlikte oynardık sonra 2. oyunu göremeden rahmetli olmuştu.
o zamanlar hasta olduğu için uzanarak beni yatağından izlerdi. bende bir güzel oyunumu oynardım, babamlar ona moral verdiğimi düşündükleri için sık sık beni takdir ederlerdi. çünkü sokakta oyun oynama imkanım olmasına rağmen ben o izleyip mutlu olsun diye age of oynardım. şimdiki yayıncılar gibi tek farkı ikiizim beni bedavaya izlerdi. Bilgisayarı da zaten kardeşim rahatsız olduğu için babam borç harç içinde ona almıştı ama o hiç oynamamıştı, bilgisayar dileği sayesinde hep ben oynardım. O makineyi o kadar çok seviyordum sürekli başındaydım, gece gündüz hemde kardeşim sesimden uyuyamıyordu. gece 3 lere 4 lere kadar tepede odanın ışığı açık makine de age of un keyfini çıkartıyordum.
Babama kardeşim şu oyunları istiyor diye liste yapıp veriyordum. o dönem çıkan tüm oyunları bu sayede oynayabilmiştim. Tabi hastalığı kötüleşip, tedavisi hastanede devam ettiği zamanlar babam bendeki garipliği anlamıştı çünkü onlarla hastaneye gitmiyor bilgisayarımda oyunlar oynamaya devam ediyordum. çünkü çok küçüktüm gerçekten hiç birşeyin farkında değildim.
Kardeşim yaşam mücadelesini kaybedip, öldüğünde artık bilgisayar oynama sürelerimde kısıtlanmıştı. İşte o an psikolojim çok bozulmuştu ve kardeşimin gidişine üzülmüştüm