Eray Emeklier
Büyük Kaptan
Üstad dün eşimin doğum günü vs diye dışardaydik ama içten içe kırgınlık hastalık evresindeydim. Yeminle o 3-3 skordan sonra serum yemiş gibi oldum.Bir insanın hayatını bu kadar mı çok etkiler takımı. Hayatımızın bu kadar mı çok merkezinde tutuyoruz acaba Galatasaray’ıımızı.
Takımın kötü gittiİğü dönemlerde evde tartışmalar kavgalar artıyor hadi onu geçtim işlerim de denk gitmiyor gibi, gerçekten benden bağımsız şans faktörleri de aleyhimize gelişmeye başlıyor bir anda
Sonra bir fener mağlubiyeti, puan kaybı derken gelen psikolojik üstünlük resmen doping etkisi yaratıyor
Ben kendimi biliyorum hayatımın merkezinden çıkaramam da, yeni nesil daha şanslı bu kadar futbolu hayatlarının içine sokmuyorlar.
Sizde durumlar nasıl?