Tanidigimiz, sevdigimiz yasli bir bayanin kızında auto-immune bozuklugu var. Seker hastasi olan damadi pozitif cikmis. Bobrekleri kaniyor ve hastanede degil evde karantina altina alinmis. Kadinin kızına CDC okey verene kadar evden ayrıl demisler. Hastanede bakilmamasinin sebebi bence pek umutlari olmayisindan. Seciyorlar kimi kurtarabiliriz diye. Umarim yaniliyorumdur ve iyilesir. Ama oturduklari yer New Jersey yani en bedbaht yerlerden biri. Bu lanet olasi virusun en kotu yani herkesin yalniz ölmesi. Yani hepimiz olütken yalnizliga yol kaliyoruz ama insanin sevenleriyle vedalasamamasi ve onlarin yasadigi caresizligi cok trajik.
Ben 7 haftadir evden, ailemden uzaktayim. Bir hafta sonu gidip gorebildim. Turkiye'deki ailemden zaten uzaktayim. Neyse, calistigim santiyede de vakalar cikmaya basladi. Her ne kadar ofiste kalmaya gayret etsem de yine de sahaya cikmam gerekiyor. Ister istemez insanlarla bir araya geliyoruz. Hastane maskeleri takiyoruz ama ne kadar ise yariyor bilemiyorum. Eve ziyarete gitmek istiyorum ama ya tasiyiciysam diye gitmiyorum. Bu belirsizlik beni deli ediyor.
Trump restoranlari yari dolu olacak sekilde acmayi dusunuyormus. Oyle bir sey olursa hepimize - en azindan Amerika'dakilere - gecmis olsun. Saglicakla kalın.