Oyuncu yönetiminin, yedek-as dengesini iyi yönetebildiği söyleniyor spor programlarında sık sık.
Ben buna katılmıyorum. Evet 15-16 oyuncuyu bu konuda mutlu ediyor ve formunu üste çıkarıyor ama çok fazla da mutsuz oyuncu oluyor ve mutsuz oyuncuyu kazanmak için çok fazla çaba göstermiyor. Geçen yıl düzenli oynamayıp sorun çıkarmayan Dubois, Barış, Berkan gibi isimler olsa da mutsuz olan veya problem çıkaran çok fazla isim vardı. Seferovic, Gomis, Yusuf Demir, Yunus Akgün, Zaniolo, Midtsjö, Okan gibi.
Mesela ben Yunus ve Yusuf’u kazanmak için çok fazla çaba göstermediğini düşünüyorum. Bunu da anlıyorum, çünkü yarışmacı durumdayken mevcutu korumak daha önemli. Ama bu sezon bu kazanım önemli olacak. Özellikle Nelsson veya Davinson’dan birinin, Kerem, Torreira, Oliviera, Ndombele 4’lüsümden 2 veya 1’i, Tete, Kerem, Barış, Mertens, Bakambu gibi isimleri kenarda oturtacaksın. Yusuf ve Yunus için küserse küssün diyebilirsin ama bunlara diyemezsin.
Burada da bazı kolay maçlarda konfor alanından çıkıp oynamayan oyuncuları mutlu etmen gerekir. Okan’da bu hiç yok, bu hafta Antep maçında bile aman kazanan kadroyu bozmayayım, risk almayayım korkusu vardı. Mertens zaten 8 maçta 11 başlamış, Rakip zayıf, git Halil ile başla, Barış Alper ile başla, Bakambu ile başla. Sana ön eleme maçlarında kısıtlı maçta oynamasına rağmen 2 gol atmış Halil’i kazanmaya çalış mesela.
Ne yazık ki bu yıl, en büyük problemi bu konuda yaşayacağız. Okan yine konforum bozulmasın diye mecbur kalmadıkça 15-16 oyuncu etrafında şekillendirecek değişikliklerini, en basit maçlarda bile kadroda bu dengeyi korumayacak gibi görünüyor
