Davinson'un 35.dk da yediği halta kadar gayet iyiydik. Adamlar o ana kadar poziyon bulmuş, 2 kafa vuruşu üsten auta gitmiş, Locatelli nin şutunu Uğurcan çıkarmış falan filan.. Yahu CL desin, son 16 rövanş maçındasın, rakip Juventus, deplasmandasın.. Ne olacaktı ki? Lunapark da eğlenir gibi güle oynaya mı geçecekti maç? Elbette baskı yiyeceksin, elbette pozisyon vereceksin.. Devler arenası adı üstünde, zayıf rakip dediğin takımlar grup aşamasında elendi, gitti.
Gel gelelim 2. Yarıya, rakip 48 de kırmızı kartla 10 kişi kalıyor, koca devreyi 1 kişi fazla oynayacaksın, reaksiyon bekliyorsun.. Fecaat oyuncu değişiklikleri, tam anlamı ile etkisiz bir kenar yönetimi, paniklemiş oyuncu grubu.. Saçma sapan 2 gol daha yiyip uzatmaya gidiyorsun.. Yani kenardaki zat'a 'turu zora sok, rezil et bizi' desen ancak bu kadarını yapabilirdi.
Orta halli vasat takımından, elit kulübüne kadar kimle karşılaşsak bizden daha fazla koşup, efor harcıyor.. Bunun tek bir açıklaması var.. Bu takım çalışmıyor.. Takım yan gelip yatıyor demeyelim ama bariz bir sıkıntı olduğu ortada.. Bu sıkıntının kaynağını da hepimiz biliyoruz..
Son 10 - 15 yılda ülke takımlarının gösterdiği performansa bakacak olursak gelinen nokta bir başarıdır.. Ancak bu kadar rencide edici bir şekilde olmamalıydı.. Bunun tek bir sorumlusu var, o da kenar yönetim.. Turun keyfini çıkaralım ama bu rezaleti de unutmayalım..