Eveet bir derbi gününe daha merhaba dedik. Umarım herşey gönlümüzce olur ve gecenin sonunda keyif içinde geliriz evlerimize. Aksini düşünmek istemiyorum. Hazır derbi gününe girmişken bu rekabetle ilgili geçmişten günümüze gelen bazı algılar üzerine birkaç kelam edelim.
Bilirsiniz taraflı tarafsız herkesin diline pelesenk olmuş, genel kabul gören bir yargı vardır; Fenerbahçe, Galatasaray'ı hep yener. Pek tabii ki bu 2 takım arasında oynanan bütün maçları Fenerbahçe kazandığından dolayı söylenmez bu. Bilhassa son 15 seneye baktığımızda Fenerbahçe'nin derbi rekabetinde ciddi bir üstünlüğü olduğunu kabul etmeliyiz. Mesela bizim Fenerbahçe'ye karşı 1999'dan beri Kadıköy'de galibiyetimiz yok ama adamların bizim yeni statta bile neredeyse galibiyet sayıları bizimle eşit. 2015'ten beri oynadığımız maçlarda gol sevinci bile yaşayamadığımız gerçeği de var ortada. Lakin ben 89 doğumluyum ve 90'lı yıllarda dahi herkes Fenerbahçe'nin Galatasaray'ı sürekli yendiğini düşünürdü. Bilhassa da Ali Şen, Ömer Çavuşoğlu gibi isimler Galatasaray maçlarının en kolay maçları olduğu şeklinde bir algı pompalarlardı kamuoyuna. O dönemki rekabete şöyle bir baktığımızda, genelde Galatasaray'ın kendi sahasındaki maçları kazandığını, Fenerbahçe'nin de aynı şekilde kendi sahasındaki maçları kazandığını görmekteyiz. Bazı sezonlarda ise tam tersi oluyor ve Galatasaray, Fenerbahçe'yi rakip sahada yenerken, Fenerbahçe de Ali Sami Yen'de kazanıyor (1992-1993, 1999-2000 gibi). Galatasaray 1990-1991 sezonunda Fenerbahçe'yi her 2 maçta da yenerek ezeli rakibinden 6 puan alırken, 1998-1999 sezonunda Kadıköy'de berabere kalıp, içeride kazanarak 4 puan çıkarıyor derbilerden. Öte yandan Fenerbahçe ise 1991-1992 ve 1996-1997 sezonlarında Galatasaray'dan 6 puan almayı başarırken, 1994-1995, 1997-1998, 2000-2001 ve 2003-2004 sezonlarında 2 maçtan 4 puan çıkarıyor. Yani 1990 ile 2005 yılları arasında lig maçlarındaki sonuçlara baktığımızda inanılmaz bir denge olduğu, her 2 takımın da aldığı galibiyet sayılarının neredeyse birbirine eşit olduğu (az bir farkla Fener önde) ve çok az maçın berabere bittiği görülmekte. Öte yandan lig maçı dışındaki Türkiye Kupası, TSYD Kupası, Cumhurbaşkanlığı Kupası ve Başbakanlık Kupası gibi organizasyonlardaki maçlarda ise ezici bir Galatasaray üstünlüğü göze çarpmakta. Peki o zaman bütün bir çocukluğumuz boyunca duyduğumuz, bizim bile inandığımız "Fenerbahçe, Galatasaray'ı hep yener" algısının kaynağı ve sebebi ne? Madde madde yazalım;
1-) 1990-2005 arası dönem Galatasaray'ın tarihinin en başarılı, Fenerbahçe'nin ise tarihinin en başarısız dönemi ve buna karşın iki takım arasındaki maçlarda Fenerbahçe üstünlüğü kaptırmıyor. Daha başarılı ve daha iyi durumda olanın aldığı galibiyetler fazla akılda kalmazken, daha kötü durumda olan tarafın kazandığı derbiler daha fazla hafızalara kazınır, unutulmaz. Misal Fenerlilerin bugün bile gururla hatırladıkları Johnson'un golüyle bizi Ali Sami Yen'de yendikleri derbinin oynadığı sezonun ilk yarısında Kadıköy'de oynanan derbiyi de Galatasaray kazanmıştı. Ama bir tarafta UEFA Şampiyonu, 4 sene üst üste şampiyon olmuş Galatasaray, bir tarafta da berbat bir sezon geçiren Turhan Sofuoğlulu Fenerbahçe olunca Johnsonlu maç hala hatırlanırken, diğer maç kolaylıkla unutuldu. Misal, Fenerbahçe Sigma'dan 7 yiyor, Galatasaray aynı hafta Bundesliga'nın o dönemki en baba takımlarından Frankfurt'u eliyor ve o hafta oynanan maçı Fenerbahçe, Ali Sami Yen'de Aykut'un golüyle kazanıyor. Halbuki o sezon ligin 2. yarısında Kadıköy'de oynanan derbiyi ise Galatasaray 10 kişiyle 4-1 kazanıyor ama biraz evvel belirttiğim gibi kötü olan tarafın aldığı sürpriz sonuç, iyi olan tarafın aldığı başarılı sonucu unutturuyor.
2-)Bu dönemde baktığımızda Galatasaray'ın Fenerbahçe'ye karşı daha mütevazı galibiyetler aldığını ama Fenerbahçe'nin daha çarpıcı skorlu maçlar kazandığını görmekteyiz. Fenerbahçe'nin 3 gol ve üstü ciddi sayıda galibiyeti mevcutken, Galatasaray'ın tek farklı ve 2 farklı galibiyetleri ağırlıkta. Handikaplı yani farklı skorlu galibiyetler daha akılda kalıcıdır.
3-) Galatasaray, Fenerbahçe'ye karşı sahadan galibiyetle ayrıldığı hemen hemen tüm maçlarda rakibinden daha iyi olan tarafken, Fenerbahçe galibiyetlerinin önemli bir bölümünü oyun olarak üstün gözükmediği, hatta çok kötü oynadığı maçlarda, inanılmaz şanslı şekilde almış. Galatasaray'ın olağan galibiyetleri bu nedenle çabuk unutulurken Fenerbahçe'nin hiçbir şey oynamadan aldığı balık galibiyetler gene hafızalarda yer ediyor.
2005 sonrası ise Fenerbahçe arayı açmaya başlıyor, Fatih Terim'in 2011'de gelişi sonrası Melo-Elmander-Sneijderli yıllarda tekrar dengeyi sağlasakta son birkaç sezondur gene denge onlar lehine bozuldu. Kısa bir nostalji turu yapalım dedik, şimdi gelsin maç saati
