Pek tabi başarı da bir etken, hatta büyük bir etken ama başarıya da iyi futbolcularla iyi futbol oynayarak ulaşılıyor.
Ben öyle Benfica gibi oyuncu yetiştiren, ya da oyuncunun seni tecrübe kazanacağı bir ara basamak görmesi ve bunun sonucunda sana gelmesi gibi şeyleri galatasaraya yakıştıramıyorum. Galatasaray sıçrama tahtası değil nihai hedef olmalı benim gönlümde ve fikrimde. Tabi biraz da duygusal yaklaşıyoruz neticede.
City ve psg de para bol olabilir, ama bir kitleye sahip değiller, bizim gibi suni olmayan koca bir taraftar yığını yok arkalarında. Sürdürülebilirliğimizin güvencesi sadece ekonomik değil aynı zamanda sosyolojik. Bizim hem nitel hem nicel bağlamda muazzam bir insan gücümüz var, sonradan peydah olmuş kulüplerle farkımız burda.
İnsanlar pür mekanik, pür rasyonel varlıklar değil, osimhenin 8'e liverpoola gideceğini hala düşünmüyorum. Tamam devasa bir maaş teklif ettik ama bizi sevdiği ve burda olmak istediği de hüsnü kuruntumuz değil.
İnsan kafası eser birinden nefret eder birini çok sever, kararlarında duygularına hakim olamaz, çok da 'akilane' kararlar veremeyebilir. Hatta hiç sebepsiz öyle değil böyle karar verebilir. O yüzden ne kendimizi ne insani hasletleri küçük görmeyelim. İnsan yalnızca paraya, ya da maddi oyuncaklara bağlı bir hayat sürmez, sürmemeli. Günümüz sufli değer yargılarının dışına çıkabilen hala değişik ruhlar var aramızda.
