taraftar dipsiz kuyu gibidir. ne kadar verirsen ver doymaz.
adım gibi biliyorum sene başında tüm taraftar en az 2 sene başarı beklemiyordu. dibe vurmuş takımın ayaklanmasını istiyordu. bunun zaman alacağını düşünüyordu.
biraz hareket görünce yıldız futbolcu istemeye başladı. biraz hareket görünce şampiyonluk istemeye başladı. biraz daha görünce şampiyonluktan emin olmaya başladı. şimdi iş zora girince sallamaya başladı.
şimdi şampiyon olamazsak bu senenin tüm emeklerini görmezden geleceksiniz yani. istifaya davet ederseniz ona da şaşırmam.
bazılarınızın yaşı yeter bazılarınızın yaşı yetmez. ben takıma bakınca 2000leri değil 1996ları görüyorum. bu takım o zaman ayağa kalkmıştı. top oynamaya başlamıştı. bugün sizi tribüne çeken şey yıldız futbolcular değil. takımın oynadığı futbol. rakiplerin bile bu ligde en iyi futbolu galatasaray oynuyor derken şurda konuşulanlar bak.
siz de haklısınız. alışmadığınız bir başkan tipi ünal aysal. ama alışmanız gereken bir başkan tipi. bir takımın lider karakteri başkanı olmamalıdır. süper dediğiniz takımları ve liderlerini düşünün ve onların liderlerini. aklınıza bir tane başkan geliyor mu? mourinho, alex ferguson, guardiola, mancini şeklinde uzar gider bu liste. geçen gün chelsea'nin başkanı istanbuldaydı, yer yerinden mi oynadı?
bırakın artık eski moda taraftarlık alışkanlıklarını. takım mağlup olur üzülürüz, biraz da sitem ederiz ama hepsi bu. şampiyon olamazsak hesap sorarız triplerine gireceğimize takıma destek vermek lazım, en fazla da bugünde.