Kimse kimsenin ne hissettiğini, yaşadığını bilemez. Bunun dışında herkes kendi vicdanından yükümlüdür. Ben şahsen tepkisizliğe daha çok kızarım. Gördüğüm kadarıyla böyle biri de aramızda yok...Laf çakmaya lüzum da yok. Ben de işin futbol kısmıyla ilgilenmiyorum şu an. İlgilenene de niye demem. Hasta bakıyorum, arada ben de evde çizgi film kanalı açıyorum ama genelde deprem haberleri açık ve kanser hastası olan yatalak anneme bakıyorum. Yaptığım daha doğru bile değil ama merak ediyoruz. O da ediyor. Bazen böyle şeylerden uzak durmak da gerek. Çoğu insan bu kadar acıyı da kaldıramayabilir. Benim hassasiyetimi bilen arkadaşım bile dün meraktan aradı, kendini çok yıpratıyorsun, her şeye yetemezsin dedi. Kendi hayatım o kadar boktan ki ama inanın ben de o boktanlık arasında futbola sığındım. Ayıp mı ettim... Başka kapım yoksa, dua dışında bir gücüm yoksa...Burada kafamı dağıtmam, onla da moral bulup vermem suç mu? Değil bu insanları ben özellikle son on senedir yaşadığımız hiçbir şeyi unutmayacağım. Belki isimler uçar gider kafamdan ama olayları silmem. Neler gördük ne acılar yaşadık ülkecek. Ayakta durmamız mucize gibi. O sebeple tepkileri daha doğru yerlere koyalım derim ben. Öfke duygumuzu böyle dalga geçenlere yansıtalım.
