Ülkedeki futbolun bile sorunları hep aynı. Büyükler diyoruz da hiçbirinin sağlam bir alt yapısı, bir pilotu besbelli yok.
Belki biraz TS 1461den işte de bizim neden böyle şeyler tek tük tutuyor anlamıyorum.
Çok büyük isimler geldi geçti camiamızdan, Hagisinden, Poepscularına, Jardeline, Drogbasına, Sneijderine...
Bunları biz niye böyle bir şeylerle değerlendiremedik. Tek ilkemiz sadece, forma satışı, kombine. Tek odağımız anlık maddi kazanımlar.
Elbette ülkenin maddi durumunun farkındayım. Futbolcuların maaş düzeninden de. Bence amatör kulüpleri işte bu şekilde belki birleştirilse iki taraflı sorun da çözülmüş olabilir. Bu tarz insanlarla iletişim de belki sizin yurtdışı pazarınıza katkı sağlar. Nasıl biz büyük, sükseli birini istedik mi açıp telefonla soruyorlar bu isimlere, referansa alıyor, hiç düşünme diye, işte aynı şeyi, aynı koordineyi burada da sağlayabilseydik keşke.
İmkan mı verdiler derseniz, hak veririm. Ama hiç düşüncesini de görmedim. Senelerdir konuşulan şeyler, yabancı sınırlaması, yerlilerin hakkının yendiği, başarı ya da başarısızlığın sonucunun birine kitlenmeye çalışılması, taht kavgaları, camia için kaoslar. Yani insan kendi ayağına sıkar mı, bizim ülkemizde böyle ama. İçeridekiler bile öyle, nasıl ayak kaydırırım derdinde.
Hiç eski ve yenilerin bir araya gelip Galatasaray ve geleceği için kafa patlattığını görmedim. Taraftar bugün çatışsa ertesi sene yine kaldığı yerden aynı şekilde Galatasaray'ı destekler, önüne bakar, başarılı olması için dua eder. Bunlarla aramızdaki fark bu işte. Gönül işi de böyle bir şey.
Bizi ilgilendirmeyen her sorunu bize yığıp bizi birbirimize düşürenlerin zerre kadar kafa yorduğunu düşünmüyorum.
Bizim gibi eline kağıt kalem alıp hesap yaptıklarını da. Şimdiden bile seneye ne olacağımız belli değil.
Terim gidecek mi kalacak mı, kiralık-satın alma opsiyonlu oyuncuların durumu ne olacak, ligi nasıl bitirirsek bitirelim, ben olsam şampiyon bile olsam kardeşim, erken açarım. Bize bunu borçlu oldukları için. Çok da seviyorlarsa, gönülden bağlılarsa olması gereken. Biz mesaimize ara veriyor muyuz...Yazın bile transfer konuşan insanlarız. Misal ilk puan kaybında koyun Melolu ilk seneki kadroyu, yemin ederim onlar floryada yatar kalkardı, kendimize gelmemiz lazım diye kafa yorarlardı. Giden üç puandı sadece, telafi edilmeyecek bir şey değildi maraton da uzunken. Bir tane şöyle birinin hırsını görmedim. Hani Terim dedi ya, ben aslında 3 gün izin vererek kendimi cezalandırıyorum, kendi de dahil biri dememiş ki, ya hoca ne izni, bizim bu pis düzene kafa tutmamız gerek, taraftarımızı mutlu etmemiz lazım.
Resmen bize hayaller ve hayatlar yaşattılar. Hala oturacağım da ben bunlara kafa yoracağım. Benim kadar düşünmeyen adamların avukatlığını yapacağım. Vallahi üç beş isim var, kafasını sahaya veren topçu olarak, anca onlara ki, o bile performansa göre tavır aldığım bir durum.
Bu ülkede çok şey değişmeli de bari en azından burada yüzümüz gülseydi.
Ama öyle an gelecek ki yazın bunu şampiyon olan bile o keyfi almayacak...
Gittiğimiz nokta o.
