He bak bunu anlarım tamam.David Lynch'in filmlerini izlemedim hatırlamıyorum.Ama adamın kendisine has bir tarzı varsa ve seveni varsa eyvallah.Yalnız gerilim dediğimiz şey tarife muhtaç bir his değil ki.Gerilmek,korku ya da şiddet anını uzun süreli yaşayıp sandalyeye yapışmak değil midir abicim?Bu Cache denilen filmdeki hangi sahne bir insan evladını gerebilmiş ben çözemedim.Filmde malum bir sahne var(yazmıyorum ki izlemek isteyenin keyfine etmeyeyim) orada bile gerilmeyi gerektirecek bir durum olduğunu düşünmüyorum.En fazla bir şaşkınlık hali oldu o kadar.
Bana göre bir filmi en çok etkileyen dış etken müziklerdir.Filmde bir tek melodi yoktu yahu!Hadi bu da bir tarz diyelim çünkü korku ve gerilim filmlerinde insanı en çok etkileyen anlar en sessiz anlar oluyor.Ama yönetmenin dalga geçer gibi filmin ilk 5 dakikasında sokaktaki bir güvenlik kamerasından bomboş bir manzarayı izletmesi bile şu filmi yerin dibine sokmak için yeterlidir.Bu resmen izleyiciyle dalga geçmektir.Filmin devamını söyleme ihtiyacı bile duymuyorum fazla bile yazdım.Önceden yazdığım gibi bomboş bir film.Fransızların klasik kendini beğenmiş saçmalıkları sadece vakit kaybı başka bir şey değil.İnsanın hayatından 1.5-2 saati alıp götürüyor.
Yani şunu da söyleyim son zamanlarda Hollywood'dan çıkan absürt komedi filmlerini ve aptal gerilim korku filmlerini ben de izlemiyorum.Aradan sadece 2-3 tane güzeli çıkıyor.Ama bu demek değil ki Fransızların rezil ötesi sinema saçmalıklarını izleyip bir zevk alabileyim.