Sorun ıslık çalmakta, yavaş tempolu şarkılarda değil.
kültürlü-kültürsüz de değil.
tezahüratları ve kareografileri amaç olmaktan çıkarıp araç yapalım yeter.
Takım kazanıp bize nevizade'yi rahatlıkla söyletsin yerine, biz ne yaparız da takıma daha iyi destek veririz diye düşünelim. Sonra zaten zamanı gelir içtenlikle hep beraber istediğimiz marşı söyleriz. Ama öncelik hangi şarkıyı sevdiğimiz de değil takımın neye daha iyi tepki gösterdiğinde.
Hala olayları kişiselleştirip ben böyleyim, sen böylesin, ben giderim, sen gitmezsin, ben iyi, sen kötü diye konuşursak hiç bir şeye yaramaz zaten bunlar.
Ben görüyorum işte, adamın teki başlık açmış "ben dizlerimi parçalıyorum halının üzerinde, takımdaki ameleler 5 atamıyor İBB'ye, benim dizlerime bu mu yakışır?" gibi birşey. Sonra burda biri çıkıp "Ben gidip destekliyorum, sen yoksun, sen sus" diyor. İster kültürlü ol, ister olma, ister futbolun profesörü ol, ister Hıncal'ın prime'ı. Amacın takıma destek vermek değilse, takımdan beslenmekse, başkasının yaklaşımını da zaten kabul etmiyorsan, ne işin var "nasıl daha iyi taraftar olabiliriz?" tartışmasında?