Bence Türkiye'ye ve ortamına lanet ya da şükür etmek yerine durumu analiz etmek daha doğru.
Türkiye'de hak-hukuk-adalet yok. Liyakatı sallayan yok. Eğitim 2-3 üniversite hariç çok kötü. Sosyal imkanlar kısıtlı olsa da mevcut lakin asıl problem sosyal olmaya iten bir anlayışın olmayışı ülkenin %90'ında. Yani ülke gençliğinin aktivite anlayışı kafeye oturup nargile, çay, sigara içmek. Daha yaşlıları da tv karşısında pinekliyor.
Üçüncü havalimanı inşaatında yaşananları incelerseniz devletin-hükümetin ve özel sektörün insan hayatına verdiği değeri de anlayabilirsiniz. 2016 yılından itibaren avrupa insan hakları mahkemesinde en çok tazminat ödemeye mahkum edilen ülkeyiz(hava alanındakiler yok burada). Ifade özgürlüğü yok, her türlü baskı da mevcut.
Bunlar elimizdeki doneler. Şimdi özellikle devletle alakalı işlerde, ihalelerde torpil-kayırma döndüğünü biliyoruz. O halde sınavdan 99 alıp yerinize 60 alan kişi yerleştirildiğinde hayal kırıklığına uğramanız anlamsız. Muhalifseniz tabii. Bu coğrafya böyle. Eğer baştan ayağa yozlaşmış bu düzeni değiştirmek gibi ulvi bir görev edinmediyseniz kendinize, yapabileceğiniz pek bir şey yok. Kızının cinayetinin araştırılmasını istediği için akıl hastanesine gönderilen babaların olduğu bir ülke burası, hatırlayın.
Zaten aslında adalet denilen soyut kavram doğada mevcut değil(Insanın adalete dair bir arayışının olması bu durumu değiştirmez). Izole alanlarda kısıtlı sayıda denekle yapılan gözlemler olsa da bunu genele yaymak mümkün değil. Bana göre kapitalizmin bu kadar iyi işlemesinin sebebi, doğadan alışık olduğumuz hayat tarzını yansıtıyor olması. Binlerce yıl boyunca o kurallara gore oynamışız oyunu. Sana vermeyeceği şeyleri yani adaleti, eşitliği vaat etmiyor. Biz de böyle bir düzende yaşıyoruz. Bir an önce bu gerçegi kabullenmek hayatınızı kolaylaştıracaktır.
Nasıl ki afganistanda doğan bir adamın bizim için standart olan bazı kaynaklara ulaşması için çok daha fazla efor sarf etmesi gerekiyorsa, bizim de bir avrupalı ya da amerikaliyla aynı standarta ulaşmak için çok daha fazlasını yapmamız lazım. Onlarla eşit şartlarda değiliz, yarışa baya geriden başladık. Bırakın amerikalıyı komşu çocuğuyla dahi eşit şartlarda değildiniz.
Yani isyan etmek yerine enerjinizi yeniden başka şeyler denemek için harcayabilirsiniz. Çünkü üzülmek/hayal kırıklığına uğramak/isyan etmek hiç bir işe yaramayacak sizi moral/motivasyon olarak geriye düşürmek dışında. Şanssızdım, hakkım yendi gibi argümanlar da aynı şekilde anlamsızdır. Herhangi bir çözüm donesi içermez.
Eved.