Çocukken acayip mahalle maclarımız olurdu,her gün mac,her dakika mac.Mactan sonra yenilen takım kesin kavga cıkarırdı.Küfürler,taşlar,yumruklar havada uçuşurdu
Neyse yine böyle ateşli bir mac oynarken,bizim aşşagı mahallede Borak diye bir p.st vardı,acayip gıcık kapıyordum cocuga.Mac 20 de bitiyor, durum 19-19 .Macın tansiyon hat safadaBorak denilen cocuk topu aldı,1-2-3-4 bizim takımı calıma dizmeye basladı,Messi mübarek.En son ben kaldım defansta.Benim sitilde bellidir top gecer adam gecmez

Tam bu beni geciyordu,baktım golü yiyecegiz.Arkadan bir yelliyim dedim bunun ayagına,tam bacagına kayarken, ayagım onun iki bacagının arasına girdi,küüüüüüüttttttt omzumun üstüne,nakavt oldum
Peşinden omzumda tarif edilemez bir acı,inim inim inliyorum.Sonra doktara gittik,basit kırık falan dedi,3 ay kol sarılı gezdim
Kol gitti ama takımımıda kurtardım

O günden sonra bana kahraman gözüyle baktı herkes

Tabi o p.şt haric,beni gördükce kupa görmüs Fenerli gibi pis pis sırıtıyordu