Hep beni buluyor bu işler
Eve geldim PC ye oturdum. Dışarıdan yavru kedi sesi. Ama çok acı acı bir bağırma. İndim aşağıya bakındım bakındım yok bizim bahçeden değil.
Derken baktım ses bizim bahçenin üst kısmındaki bir apartmanın oralardan geliyor. Çıktım eve hanıma dedim ben gidiyorum bakmaya.
Atladım bisiklete o sokağa gittim. Bu arada her ne kadar yakın gibi görünse de aslında oraya gitmem için yaklaşık 600-700 m yol gitmem gerek.. Çünki dolaşma bir yerde...
Neyse gittim o sokağa. Sokağın sonuna kadar gittim sesin sahibini buldum.
Bir apartmanın en alt zemin katındaki kalorifer dairesinin demir kapısı önünde simsiyah bir yavru kedi. En çok 2-3 günlüktür.
Ama o bağırıyor kalorifer dairesinden de aynı sesler geliyor. Anladım ki içeride aslında anası,yuvası var. Muhtemelen kapı açıkken bu dışarı attı kendi. Kapı kapanınca kaldı dışarıda.
Hemen aldım yavrucağı, baktım kapı zaten kapanmıyor, açık. Çekinerek girdim içeri. Birisi " Hüop sen kimsin " dese 2 saat laf anlat...
Neyse içeri girdiğimde kardeşlerini gördüm. Onlara yakın bir yerde elimden yere bıraktım. Bu tıpır tıpır koştu yanlarına.
Tam yanlarına yaklaşınca duraksadı ve bana doğru arkasını dönüp baktı; Sanki teşekkür edercesine...
Bana bu yetti zaten
Ama gerek apartman gerekse sokak sakinlerini çok garipsedim. İnanın ortalık resmen yankılanıyor hayvancağızın acı miyavlaması ile. Hayır düz ayak sokak kenarında duruyor zaten.
Ama dönüp merak eden bile yok. Çok ta birşey yapmadım. Sadece aldım yuvasına , kardeşlerine kapıyı açıp bıraktım.
Nasıl içiniz rahat ediyor , anlamadım ki kardeşim.